MARLBORO CRAFTED SELECTION

 

Στις αρχές του 2021 η Φίλιπ Μόρις Παπαστράτος πρόσθεσε νέο μέλος στην οικογένεια του Marlboro βγάζοντας σε κυκλοφορία το Crafted Selection. Κλασσική, "διαχρονικής αισθητικής"  συσκευασία όπου το brand αναγράφεται με άσπρα, κεφαλαία γράμματα τόσο στο εμπρόσθιο όσο και στο οπίσθιο μέρος του πακέτου στο κάτω μέρος του οποίου υπάρχουν υπογραφές από του Masters Blenders και η επιγραφή rested tobaccos (=καπνά ωρίμανσης σε ελεύθερη μετάφραση). Ξετυλίγοντας τη ζελατίνα και ανοίγοντας το πακέτο, εμφανίζεται μια επιγραφή που λέει "Καπνά ωρίμανσης έως 18 μήνες" ενώ το ίδιο αναγράφεται σε μαύρο χαρτάκι εσωτερικά του πακέτου κάτω από τον τίτλο "Mastery takes time"

Αγόρασα τυχαία το κόκκινο όταν πρωτοκυκλοφόρησε, κάπου στις αρχές του χρόνου. Χωρίς να είχα ιδιαίτερα υψηλές προσδοκίες για το προϊόν, μου έκανε αρκετά καλή εντύπωση. Πρόκειται για σχετικά βαρύ -american blend φυσικά- τσιγάρο με ευχάριστη γεύση που θυμίζει πολύ τα υπόλοιπα marlboro. Επιπλέον, είναι αρκετά πικάντικο και δεν έχει χημική γεύση. Αν έπρεπε να γράψω κάποια από τα σήματα της αγοράς που είναι κοντά στο Crafted Selection γευστικά, θα επέλεγα το καφέ καμελ για τη φυσική γεύση καπνού και το κλασσικό marlboro για το άρωμά του. Στα θετικά επίσης σημειώνω τη χαμηλή (για τα υπάρχοντα δεδομένα) τιμή του (4,00€ σήμερα, 18/05/2021) ενώ στα αρνητικά το διπλό σπαστικό χαρτάκι δίπλα στο φίλτρο το οποίο όμως "τραβάει" σωστά. 

Κυκλοφορεί επιπλέον σε light και σε 100αρι έκδοση. Δεν τις δοκίμασα, δεν έχω άποψη. 

Σε γενικές γραμμές είναι ενδιαφέρουσα κυκλοφορία που σε συνάρτηση με τη χαμηλή τιμή του θεωρώ πως αξίζει δοκιμής.
   

ΛΙΦΤΙΝΓΚ ΣΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ

Επειδή πολλά σχόλια στο ιστολόγιο είναι χαμένα μέσα σε άσχετες αναρτήσεις, αποφάσισα να εφαρμόσω το σύστημα με τις ετικέτες. Από δω και πέρα, όποιος θέλει να γράψει ένα σχόλιο π.χ. για τα Κάμελ δε χρειάζεται να ψάξει όλο το αρχείο του μπλογκ για να βρει τη σχετική ανάρτηση: μπορεί να τη βρει πολύ πιο εύκολα από τις ετικέτες, στη δεξιά στήλη κάτω από τα «Πρόσφατα Σχόλια». (Μέχρι τώρα το αποτέλεσμα ήταν ότι πολλά σχόλια έμπαιναν, εντελώς άσχετα, στην πρώτη ανάρτηση που συναντούσε κανείς, κι έτσι πήγαιναν χαμένα για όποιον διαβάσει στο μέλλον την κανονική ανάρτηση που αφορούσαν.)

Έπιασα λοιπόν το μπλογκ από την αρχή και βάζω σε κάθε ανάρτηση ετικέτες, ανάλογα με τη μάρκα. Υπάρχει λ.χ. μία συγκεντρωτική ετικέτα Κάμελ για όλα τα τσιγάρα με αυτό το σήμα (ελαφρά, βαριά, με φίλτρο, χωρίς φίλτρο, με κάψουλα μενθόλης και ό,τι άλλη παραλλαγή υπάρχει). Ξεχωριστή ετικέτα για το ίδιο σήμα υπάρχει μόνο για να ξεχωρίζουν τα τσιγάρα από τους καπνούς.

Μ' αυτή την ευκαιρία, διαπίστωσα ότι σε πολλές αναρτήσεις οι φωτογραφίες είχαν χαθεί, και χρειάστηκε να τις αναπληρώσω. Αυτό όμως βρήκα στην πορεία πώς γίνεται, κι έτσι αρκετές παραμένουν χωρίς φωτογραφία.

Θερμή παραίνεση προς όλους τους μπλόγκερ: Όταν ανεβάζετε φωτογραφίες, μη λινκάρετε απλώς μια φωτογραφία που βρήκατε στο Google Images: αν αύριο κλείσει το σάιτ που την ανέβασε, θα χαθεί. Κατεβάστε την στον υπολογιστή σας και ανεβάστε την από κει.

ΝΕΟΣ ΚΑΠΝΟΣ WOLFWAY, ΕΤΑΙΡΕΙΑ MEDUSA (Μέδουσα)

Η «Μέδουσα» είναι μια νέα ελληνική εταιρεία καπνού, που ιδρύθηκε εις αντικατάστασιν της Wolfway. Από μια σύντομη προφορική ενημέρωση δεν κατάλαβα πλήρως τι άλλαξε και τι παρέμεινε σε σχέση με την παλιά εταιρεία, αλλά αυτό που μας αφορά ως καταναλωτές είναι τα προϊόντα της: μια σειρά καπνοί στριφτού και μια σειρά πίπας.

Για τους καπνούς πίπας μπορεί κανείς να ενημερωθεί από το σάιτ της εταιρείας. Στους καπνούς στριφτού παραμένει σε ισχύ το πνεύμα της Γούφγουεϊ: μικρή παραγωγή, χειροποίητη κατεργασία με παραδοσιακές μεθόδους, σπάνιες και εκλεκτές ποικιλίες, και ιδιαίτερη έμφαση στον μπασμά Ξάνθης. Νέο στοιχείο είναι η διαδικασία παλαίωσης για μερικούς μήνες, με σκοπό την καλύτερη ζύμωση (...? αν δηλαδή τα έχω καταλάβει και σωστά). Τα σήματα διατηρούν τα ονόματα που είχαν: 

• Wolfway (ανατολικό, Μπασμάς με Ιζμίρ)
• Wild Guns («παλιό αμερικάνικο» χαρμάνι, Burley Variation του Τενεσί με Isleta Pueblo του Νέου Μεξικού)
• Black Sea (χαρμάνι έξι ποικιλιών: Gold Virginia από τη Βιρτζίνια, Burley Hampton από το Κεντάκι, Connecticut από το Κονέτικατ, Samsun Κατερίνης, Μπασμάς Ξάνθης και Λατάκια από τη Λαττάκεια της Συρίας)
• Lizard Tail (αμερικάνικο χαρμάνι: Dark Virginia από τη Βιρτζίνια, Burley Hampton και Μπασμάς όπως παραπάνω) - από τα δύο παλιά Lizard Tail αυτό αντιστοιχεί στο μαύρο, το πιο ελαφρύ
• Oriental (Μπασμάς με Samsun Κατερίνης).

Οι δύο καπνοί «Έπος» μάλλον δε βγαίνουν πια. (Μετ' επιφυλάξεων η πληροφορία.)

Όλοι αυτοί οι καπνοί βγαίνουν σε μεταλλικά κουτιά των 150 γραμμαρίων.

Δοκίμασα μόνο το Wolfway. Στο σάιτ λέει ότι ο καπνός Ιζμίρ είναι από την Τουρκία, όπως και με τον παλιό, ενώ στη συσκευασία λέει ότι είναι από την Κατερίνη. Body = 3,5 - Room note = 4. Από τον προμηθευτή πληροφορούμαι ότι έχει υποστεί παλαίωση τριών μηνών, κι ότι μέρος του αποθέματος θα συνεχίσει να παλαιώνει και θα βγαίνει σε δόσεις στο εμπόριο, μέχρι να φτάσουν στην παλαίωση ενός έτους.

Ο καπνός είναι αισθητά διαφορετικός από τον προηγούμενο. Το άρωμα είναι ευγενέστερο, πιο λεπτό και πιο στρογγυλωμένο. Η γεύση ακόμη περισσότερο. Η πικρή επίγευση έχει εξαφανιστεί, όμως το εντυπωσιακό άρωμα του μπασμά είναι πολύ λιγότερο αισθητό από πριν. Θα έλεγα ότι αντικειμενικά ο καπνός έχει αναβαθμιστεί πολύ, προσωπικά όμως το τόσο έντονο άρωμα του παλιού μού έλειψε.

Πέρα από το αναγραφόμενο «body», η αίσθηση του βάρους είναι μέτρια προς το βαρύ. Με το πέρασμα των ημερών βαραίνει λίγο: στις πρώτες 5-6 μέρες που βρίσκομαι, αυτό είναι μόνο θετικό.

Η συσκευασία της φτγρ είναι κοινή για όλα τα σήματα, που ξεχωρίζουν από μια κρεμαστή ετικέτα με το όνομα της μάρκας, τις ποικιλίες του χαρμανιού και τις τιμές body και room note.

Τιμή: 38,50 Ε / 150 γρ (=7,70 Ε / 30γρ, προς σύγκριση με τις τρέχουσες μάρκες), αλλά στο μαγαζί κάνουν μια μικρή έκπτωση και βγαίνει 37 (7,40 τα 30 γρ).

Senator (Νέα Κυκλοφορία, 2017)

    Senator, ένα τσιγάρο το οποίο έχει απασχολήσει την κοινότητα μας άλλη μία φορα, όταν ήρθε σαν δώρο απο τον Άη Βασίλη, καπου στα Χριστούγεννα του '14. Στην Ρωσσική αγορα γνωστό, στην Ελλάδα φερμένο απο τον νύν ιδιοκτήτη της ΣΕΚΑΠ, Ιβάν Σαββίδη. Τσιγάρο πολυτελές, σε μικρή κασετίνα, γευστικό και απολαυστικό. Όμως είχε και τα μειονεκτήματα του, όπως την περιορισμένη κυκλοφορία και το τσουχτερό αντίτιμο των 5.5€.

    Σήμερα, εν έτει 2017, η ΣΕΚΑΠ επανακυκλοφορεί το Senator σε χάρτινη κασετίνα, με μία ριζική αναδόμηση του χαρμανιού, και όχι μόνο. Απο American Blend, γυρνάει σε Grand Virginia. Ένα χαρμάνι απο απαλά καπνά Βιρτζίνια συνοδευόμενο απο καπνά γευσης, το οποίο είναι μεν μεστό και επιβλητικό στον ουρανίσκο, χωρις να γρατζουνάει τον λαιμό και να σε μπουκώνει. Είναι ενα τσιγάρο το οποίο απαιτεί την αδιάβλητη προσοχή σου. Σίγουρα όμως, αν κάνεις ενα, θα αργήσεις να ξαναζητήσεις τσίγαρο.

     Με το που πιάσεις στα χέρια σου το πακέτο, καταλαβαίνεις πως τα πράγματα δεν είναι παίξε-γέλασε. Μαυρο μάτ πακέτο σε μορφή κασετίνας, με μέγεθος λίγο μεγαλύτερο απο Excellence. Το τσιγάρο 100αρι, με λευκό χαρτί και πολυτελές μαύρο φίλτρο. Τα 20 τσιγάρα του πακέτου περικλείονται σε ενα πλαστικό διαχωριστικό υψηλής ποιότητος, ενω με το που την ανοίγεις, βλέπεις την πολυτελέστατη εσωτερική επένδυση. Είναι ενα πακέτο το οποίο κατ' εμέ αδικείται απίστευτα απο τις νέες προειδοποιήσεις.

 
 Εν κατακλείδει, αυτό δεν είναι τσιγάρο. Είναι μια εμπειρία. Προσωπικά το καθιερώνω. Ας ελπίσουμε πως η ΣΕΚΑΠ θα συνεχίσει να κρατα την ποιότητα ψηλα! Τιμή 5€.


Βαθμολογία 10/10 (Αν δεν το δώσουμε εδω, τοτε που;)

MANITOU ORGANIC BLEND No 9 (από Γερμανία)

Οι καπνοί και τα τσιγάρα Μανιτού είναι γνωστοί σε όσους προτιμούν τα χαρμάνια χωρίς πρόσθετα, μόνο με καπνό από καπνόφυλλα (δηλαδή όχι ανακατασκευασμένο). Το συγκεκριμένο σήμα, με τη χαρακτηριστική ονομασία «Χαρμάνι Νο 9», είναι επιπλέον και από οργανικό καπνό. Πρόκειται για χαρμάνι από 100% Βιρτζίνια.

Όλες οι πληροφορίες στο πακέτο είναι στα γερμανικά. Δεν ξέρω γερμανικά, κι έτσι το μόνο που καταλαβαίνω είναι το «ohne Zusatzstoffe», χωρίς πρόσθετα, που το έχω μάθει απέξω. Ούτε για την εταιρεία, Joh. Wilh. von Eicken, γνωρίζω τίποτε.

Καστανός προς καστανόξανθο καπνός, όχι υπερβολικά ψιλοκομμένος, χωρίς κοτσάνια και ξύλα, αλλά με αρκετούς από εκείνους τους χαρακτηριστικούς ψιλοκομμένους κόμπους που στα Ντραμ ονομάζονται από την ίδια την εταιρεία «καρδούλες». Μέτρια υγρασία, όχι τόσο ξερός όσο π.χ. ο Πουέμπλο αλλά σίγουρα όχι και υγρός. Πάντως στην τρίτη μέρα ό,τι έχει μείνει στο πακέτο είναι 50% τρίμμα. (Δεδομένου ότι οι καπνοί χωρίς πρόσθετα δεν έχουν και συντηρητικά, είναι πάντοτε πιο στεγνοί για λόγους διατήρησης. Μ' αυτό το μέτρο, ο συγκεκριμένος δεν είναι πολύ στεγνός.)

Το χαρμάνι είναι σχετικά βαρύ, σαφώς όχι ασήκωτο πάντως. Η γεύση είναι ήπϊα αλλά χαρακτηριστική. Το άρωμα, για τα γούστα μου θα το έλεγα αδιάφορο. Κάνει ωστόσο πολύ άνετο και ευχάριστο κάπνισμα, χωρίς ν' αφήνει πονόλαιμους, στέγνωμα, πικρίλα, βήχα κλπ.: πρέπει να έχει πολύ καλής ποιότητας καπνά. Μιας και το καπνίζω αρκετές μέρες τώρα, κατάλαβα αυτό που λένε πολλοί ότι τα σκέτα Βιρτζίνια είναι μονότονα, ωστόσο για τους φίλους των Βιρτζίνια πιστεύω ότι θα ήταν μια πολύ καλή επιλογή, αν βέβαια υπήρχε στην Ελλάδα. (Είναι ενδιαφέρον ότι είναι τελείως διαφορετικό από την κανονική μου μάρκα, τον Καρέλια μπλε, που επίσης είναι χαρμάνι Βιρτζίνια, και επίσης πολύ καλής ποιότητας. Αλλά δυστυχώς δε διαθέτω λεξιλόγιο για να περιγράψω τις διαφορές στη γεύση!)

Συνοψίζοντας, είναι ένα προϊόν που δεν ανταποκρίνεται και τόσο στα γούστα μου αλλά δεν παύει να πληροί ορισμένες πολύ ψηλές αντικειμενικές προδιαγραφές.

Μετά το Πουέμπλο και το Αμέρικαν Σπίριτ (και επίσης τα διάφορα Κάμελ νάτουραλ, Άσσο Άνευ κλπ.), δε θα με εξέπληττε αν κάποια στιγμή έρχονταν και τα Μανιτού στην Ελλάδα. Το συγκεκριμένο όμως, με οργανικό καπνό, ίσως προϋποθέτει μια αγορά όπου το σχετικό κίνημα να είναι ακόμη πιο ανεπτυγμένο.

[NATURAL] AMERICAN SPIRIT BLUE (τσιγάρο)

Μόλις κυκλοφόρησε στη χώρα μας το πολύ γνωστό αυτό σήμα, στις εκδοχές μπλε (βαρύ) και κίτρινο (ελαφρύ) και σε στριφτό. Για το μπλε ακολουθεί η παρουσίαση του φίλου του μπλογκ Κώστα Μ.

[Επειδή δεν το 'χω δει, πείτε μου αν είναι η σωστή φτγρ.]

American Spirit Blue (τσιγάρο, πρώην Natural American Spirit):

Τα γνώριζα από παλιότερα, στην αμερικανική τους έκδοση, και μιλάω πάντα για το blue. Δοκίμασα το αντίστοιχο που κυκλοφόρησε πρόσφατα, μένοντας απόλυτα ικανοποιημένος, αν και δεν είχα δοκιμάσει ποτέ ευρωπαϊκή εκδοχή.

Καταρχάς να πω ότι αυτό που αναφέρεται ως δύσκολο τράβηγμα, δε συμβαίνει μόνο εξαιτίας του φίλτρου, αλλά και εξαιτίας του ότι τα NAS είναι 25% more packed - έχουν 25% περισσότερο καπνό σε κάθε τσιγάρο, μία απλή ψηλάφηση ενός τσιγάρου θα σας κάνει να δείτε τη διαφορά με τα οποιαδήποτε άλλα. 

Από θέμα γεύσης είναι πολύ καθαρό χαρμάνι, ίσως άγευστο για κάποιους, για μένα ικανοποιητικό και σε βάρος και σε γεύση. Η απουσία χημικών είναι αισθητή. Καίγεται πολύ αργά σε σχέση με τα ελληνικά δεδομένα - τουλάχιστον διπλάσιος χρόνος καύσης, και η τιμή του είναι 4 ευρώ. Προσωπικά, επειδή τα είχα άχτι να κυκλοφορήσουν στην Ελλάδα, θα τα προτιμήσω χωρίς δεύτερη σκέψη. 

Το κίτρινο, από όσο γνωρίζω, είναι το πιο ελαφρύ, το οποίο κάποια στιγμή θα δοκιμάσω και θα γράψω και γι' αυτό 2 λόγια. Πάντως συστήνω σε όσους αρέσουν οι καθαρές καπνιστικές γεύσεις και δεν θέλουν το τσιγάρο τους να μυρίζει ούτε μέντα, ούτε καρύδα ούτε μέλι ούτε τίποτα, παρά μόνο καπνό, να το δοκιμάσουν ανεπιφύλακτα. Κυκλοφορεί εδώ και χρόνια σχεδόν σε όλες τις ευρωπαϊκές αγορές, και για την Ελλάδα τα δικαιώματά του σαν εμπορικό προϊόν τα διατηρεί η JTI, συνεπώς θα βρίσκονται πολύ εύκολα.

Κώστας Μ.
_______________

Περιεκτικότητες: Πίσσα 9mg, Νικοτίνη 1mg, Μονοξείδιο 10mg. (Το μπλογκ ευχαριστεί τον σχολιαστή Kalar21.)

ΤΙ ΝΑ ΠΑΡΩ ΑΠΟ ΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ;

Προτείνω σ' αυτή την ανάρτηση να συγκεντρώνονται, στα σχόλια, όλες οι συζητήσεις του τύπου «τι τσιγάρα προτείνετε να πάρω από την τάδε χώρα». Μέχρι τώρα, ελλείψει ειδικού χώρου, πολλές τέτοιες συζητήσεις είναι σκόρπιες σε άλλα θέματα. Συγκεντρώνοντάς τις, θα μπορεί όποιος ψάχνει τις μάρκες κάποιας χώρας να βρει αν η ερώτησή του έχει ξανατεθεί και αν υπάρχουν απαντήσεις.

ΚΑΠΝΟΣ GEORGE KARELIAS & SONS DARK BLUE

[Δεν πιστεύω να άργησα, ε;]

Ο μπλε καπνός Καρέλια, της σειράς George Karelias & Sons (στην οποία ανήκουν ακόμη οι δύο παλιοί καπνοί, πορτοκαλί και «άσπρος», οι χρυσές κασετίνες και το Έξελενς) είναι το πιο πρόσφατο προϊόν της εταιρείας. Κυκλοφόρησε στην αγορά τον Απρίλιο του 2016, και σύντομα σημείωσε αρκετά μεγάλη επιτυχία, μεγαλύτερη λ.χ. από το Οριένταλ.

Σχετικά βαρύς αλλά εξαιρετικά γλυκόπιοτος καπνός Βιρτζίνια, χωρίς καθόλου αρώματα. Δεν ξέρω αν το χαρμάνι είναι απαλλαγμένο από αρωματικά πρόσθετα, άλλωστε η εταιρεία δεν ισχυρίζεται τίποτε τέτοιο, αλλά το αποτέλεσμα είναι ένας καπνός με άρωμα καπνού.

Το χαρμάνι είναι από καπνά καλής ποιότητας, πολύ απαλό, με όχι έντονη αλλά χαρακτηριστική γεύση/άρωμα, θα έλεγα: με προσωπικότητα. Δεν αφήνει πικρίλα στο στόμα, και -εμένα τουλάχιστον- δε μου άφησε ούτε βήχα, πόνο στο στήθος/λαιμό κλπ.. 

Η συσκευασία, μονόχρωμη, αυστηρή, κομψή αλλά και κάπως μουντή, μιλάει εύγλωττα για ένα προϊόν αυστηρό και χωρίς παρδαλά κορδελάκια: όχι φτηνές υπερβολές στη γεύση και στο άρωμα, μεστό στην ουσία του.

Στο κόψιμο και την υγρασία είναι όπως και οι υπόλοιποι καπνοί Καρέλια: ψιλοκομμένος, ελάχιστα έως καθόλου σκουπιδάκια, αρκετά υγρός.

Προσωπικά τον έχω βρει πάρα πολύ καλό - τον έχω καθιερώσει εδώ και μήνες, χωρίς καν να είμαι φαν των Βιρτζίνια, και όποτε έκανα αλλαγή με ένα πακέτο άλλου καπνού επέστρεψα στον Καρέλια μπλε χωρίς αμφιταλαντεύσεις.

Για τα γούστα μου, ταιριάζει πολύ καλά με μεσαιολεπτά χαρτάκια όπως τα Ρίζλα γαλάζια ή τα Ρίζλα Νατούρα.

_______________

Υ.Γ. Δε συμμερίζομαι τη φήμη ότι αποτελεί τη στριφτή εκδοχή του Έξελενς, για μία σειρά λόγων:

-Δεν ονομάζεται Έξελενς.

-Η συσκευασία δεν παραπέμπει στο Έξελενς αλλά σαφέστατα στους άλλους δύο καπνούς της σειράς και στην άφιλτρη χρυσή κασετίνα (απλώς είναι μπλε, αλλά τελείως άλλο μπλε από του Έξελενς).

-Η τιμή ομοίως.

-Στο Έξελενς τόσο τα γραπτά μηνύματα στο πακέτο όσο και το ντιζάιν υποβάλλουν (πιεστικά θα έλεγα) την ιδέα του εξαιρετικά πολυτελούς, σπάνιας φινέτσας προϊόντος. Εδώ τίποτε από όλα αυτά.

_______________

Τιμή: 4,50 ευρώ τα 20 γραμμάρια (= 2.25 τα 10 γρ.)

COOPER JACK

COOPER JACK

 Να λοιπόν μια νέα κυκλοφορία της ΣΕΚΑΠ που προσωπικά την βρήκα αρκετά ενδιαφέρουσα και θεωρώ πως αξίζει να γίνει μια παρουσίαση. Το νέο σήμα ονομάζεται COOPER JACK. Δεν έχω ιδέα απο που προέρχεται το Jack. Άλλο παράξενο χαρακτηριστικό του πακέτου είναι πως τόσο στο πάνω μέρος του πακέτου αλλά και στο εσωτερικό χαρτί, αναγράφεται "NOT FOR EVERYONE", δίνοντας μια αίσθηση μοναδικότητας και φυσικά υπερβολής στο νέο σήμα

Και η αλήθεια είναι πως υπάρχει μια δόση αλήθειας στο σλόγκαν! Το τσιγάρο είναι ασπρόφιλτρο και recessed, δηλαδή ένα κομμάτι χαρτάκι προεξέχει ώστε να μην ακουμπάει στα χείλη. Μοιάζει με το Advance, αλλά δεν είναι ίδιο διότι εδώ το χαρτάκι που προεξέχει έχει επένδυση με φίλτρο, όπως φαίνεται στην φώτο πιο πάνω. Επιπλέον, στο φίλτρο υπάρχει άνθρακας. Η πατέντα που χρησιμοποιεί η ΣΕΚΑΠ δεν είναι καινούρια, κυκλοφορεί πολύ στο εξωτερικό και πρόσφατα το συνάντησα στα αφορολόγητα ΚΕΝΤ, με την διαφορά πως τα τελευταία έχουν διπλό φίλτρο άνθρακα.

Το τσιγάρο δεν είναι κακό. Είναι ένα αμερικάνικο χαρμάνι αρκετά βραδύκαυστο, έχει ικανοποιητικό βάρος και καπνίζεται ευχάριστα. Τα καπνά του μου φαίνονται καλά, αλλά θεωρώ πως είναι ενα κλικ πιο κάτω ποιοτικά απ αυτά του BF. Δεν με συγκίνησε, μα σε καμία περίπτωση δεν με απογοήτευσε. Σίγουρα θα το ξαναδοκιμάσω. Η τιμή του σήμερα είναι στις τρεις και εξήντα (3,60 ευρώ)

Υ.Γ Απ την βιασύνη μου ξέχασα να κάνω ένα σχόλιο για την ΣΕΚΑΠ. Προσωπικά, μου αρέσουν τα προϊόντα της και θεωρώ πως είναι πολύ ανταγωνιστικά. Αλλά σε θέματα marketing είναι πολύ άσχημα τα πράγματα. Οι προωθητικές ενέργειες που κάνει η εταιρία είναι απειροελάχιστες, ενώ το γεγονός πως η επίσημη ιστοσελίδα της είναι εδώ και χρόνια μη ενημερωμένη προκαλεί αρνητική εντύπωση. Δηλαδή, το καινούριο σήμα πρέπει να το μάθει η αγορά από στόμα σε στόμα (ή να βγει ντελάλης στους δρόμους). Έλεος..

ΤΕΛΟΣ ΕΠΟΧΗΣ: Άσσος - Σαντέ

Η εταιρία Παπαστράτος - Φίλιπ Μόρις αποφάσισε να καταργήσει δύο από τις πιο ιστορικές μάρκες ελληνικών τσιγάρων: τον εμβληματικό άσπρο Άσσο κασετίνα, ναυαρχίδα, παραδοσιακά, του Παπαστράτου (φίλτρο και άφιλτρο - ο Άσσος φίλτρο μαλακός παραμένει), και το Ζαντέ (κασετίνα άφιλτρο και -δεν ξέρω αλλά υποθέτω- και φίλτρο), που όλοι βέβαια το γνωρίσαμε ως Σαντέ, που του εμπιστεύτηκαν οι Αφοί Κωνσταντίνου με το κλείσιμο της εταιρίας τους.

Θλίψη στον κόσμο των τσιγαρολάγνων και πακετολάγνων. Εκτός από τους συμβολικούς συνειρμούς που ξυπνάνε τα δύο συγκεκριμένα τσιγάρα, επιπλέον έχουμε κι ένα ακόμη βήμα προς την πλήρη εξαφάνιση τριών στοιχείων που οριακά επιβιώνουν ακόμη από το καπνιστικό σύμπαν μιας παλιότερης εποχής: του πακέτου - κασετίνας (μένουν πια μόνο μερικά σήματα του Καρέλια: Καρέλια φίλτρο και άφιλτρο [Αγρινίου], Χρυσή κασετίνα φίλτρο, άφιλτρο και λάιτ, και τα Έξελενς), του άφιλτρου τσιγάρου (μένουν μόνο τα δύο προαναφερθέντα σήματα του Καρέλια και τα Κάμελ), και του τσιγάρου με ανατολίτικο χαρμάνι (και πάλι μόνο ο Καρέλιας το ψιλοκρατάει κάπως, ευτυχώς υπάρχει και μια προσπάθεια αναβίωσης από την Wolfway στον χώρο του στριφτού).

Παραθέτω απόσπασμα από ένα άρθρο της Άθενς Βόις σχετικά με την κατάργηση του Σαντέ (το πλήρες άρθρο εδώ). 

Κι εγώ θλίβομαι. Το αμερόληπτο σχόλιο που θα προσπαθήσω να κάνω είναι ότι κάθε ηλικία του ανθρώπου, από την παιδική μέχρι το βαθύ γήρας, συνοδεύεται μοιραία από το ξερίζωμα διάφορων νοσταλγιών: άνθρωποι πεθαίνουν, σπίτια γκρεμίζονται, το δέντρο της αυλής του παππού μας κόβεται, το σιντί καταργεί το δίσκο και το μπ3 το σιντί, το ευρώ τη δραχμή και το μονοτονικό το πολυτονικό... Άλλοτε δικαίως κι άλλοτε αδίκως, πάντα αυτοί οι αποχωρισμοί κάποιους τους πονάνε.

Το τέλος του Santé

Ένας αποχαιρετισμός στην πιο cult μάρκα ελληνικών τσιγάρων

Του Γιώργου Παυριανού

Αυτές τις μέρες θυμήθηκα φίλους και γνωστούς που κάπνιζαν μανιωδώς Sante. Το θρυλικό τσιγάρο με το υπέροχο πακέτο και το βαρύ χαρμάνι (0,7mg νικοτίνη, 18 mg πίσσα) που η εταιρεία Philip Morris κατάργησε λόγω χαμηλών πωλήσεων. Το τσιγάρο που ξεγέλασε τους καπνιστές με το υπέροχο πακέτο και το όνομά του (sante σημαίνει υγεία), δεν υπάρχει πια.

Όταν ο Χαρίλαος Κωνσταντίνου μαζί με τα αδέλφια του κατοχύρωναν, το 1931, το βιομηχανικό σήμα ενός νέου τσιγάρου, του Sante, ίσως ούτε οι ίδιοι φαντάζονταν ότι το κόκκινο πακέτο με την ξανθιά γυναίκα και τα χρυσά γράμματα θα ήταν το καλύτερο μάρκετινγκ της εποχής. Το πρώτο πακέτο είχε επάνω τη μορφή μιας γυναίκας που καπνίζει. Αριστερά έγραφε «Δίπλωμα ευρεσιτεχνίας Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας αρ. 2373» και δεξιά «Πιστοποιητικόν Χημείου Εθνικού Πανεπιστημίου ότι περιέχει ελάσσονα νικοτίνην αρ.2373». Είναι προφανές ότι προσπαθούσε να αναδείξει το όνομά του, ότι είναι υγιεινό, αλλά πια το ξέρουμε, δεν υπάρχει υγιεινό τ σιγάρο.

Η εταιρεία ανέθεσε σε ένα ζωγράφο να στολίσει το πακέτο με το πρόσωπο μιας όμορφης γυναίκας που καπνίζει. Για χρόνια όλη η Αθήνα συζητούσε για την ταυτότητά της. Άλλοι έλεγαν ότι είναι η αγαπημένη του ζωγράφου, άλλοι ότι είναι γνωστή Αθηναία της εποχής, μέχρι που αποκαλύφθηκε ότι ήταν η Ζωζώ Νταλμάς, διάσημη ηθοποιός και χορεύτρια. 

[...Ακολουθούν πληροφορίες για τη Ζωζώ Νταλμάς.]

Θυμάμαι τη φίλη μου Ρηνιώ Παπανικόλα. Όχι μόνο κάπνιζε μανιωδώς Sante, αλλά τα στέγνωνε κιόλας για να είναι ο καπνός ξερός. Έκαιγε η σόμπα μέσα στο σπίτι και γύρω ήταν ανοιγμένα δεκάδες κόκκινα πακέτα για να στεγνώνουν. Η υπέροχη βραχνάδα της φωνής της, που ακουγόταν μαγική από το ραδιόφωνο, είχε γίνει από χιλιάδες Sante. Αυτό το ρημαδοτσίγαρο την έφαγε όμως στο τέλος.

«Συμβαίνει με τις αυταπάτες ό,τι και με τις πατρίδες: ο καθένας έχει τη δικιά του. Κι εμείς που καπνίζουμε έχουμε την αυταπάτη μας και αυτοί που δεν καπνίζουν δεν πάνε πίσω. Αν και κατά βάθος εμείς, “της απωλείας”, ξέρουμε καλά τι είδους φωτογένεια προσδίδουμε στα σωθικά μας...» γράφει η Ζυράννα Ζατέλη σε μια προσπάθεια να εξηγήσει την ψυχολογία του καπνιστή.

Η Ζυράννα καπνίζει Sante εδώ και πολλά χρόνια. Tην πήρα τηλέφωνο. «Ναι, το ξέρω ότι δεν βγαίνουν πια» μου είπε. «Με σταμάτησε ένας νεαρός ανήμερα των Θεοφανίων έξω από το σπίτι μου και με ρώτησε τι θα κάνω τώρα χωρίς Sante». «Τι θα κάνεις;» «Κοίταξε να δεις... Εγώ από καιρό, για λόγους οικονομίας, καπνίζω στριφτά... Έχω φυλάξει όμως μερικά πακέτα και τα βάζω μέσα».

Το Sante έζησε 85 χρόνια, πήρε βραβεία σε διεθνείς εκθέσεις, συγγραφείς έγραψαν κείμενα αφιερωμένα σε αυτό, «σινεμά και καφέ και τσιγάρα Σαντέ κι η φωνή σου βραχνή απ’ το βήχα», λέει η Αλέκα Κανελλίδου στο τραγούδι «Αλλιώτικος νόμος» σε στίχους Άκου Δασκαλόπουλου και μουσική Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, έγινε ταμπακιέρα, μαξιλάρι, αφίσα, έπαιξε σε ταινίες και φωτογραφίσεις, ήρθε όμως η ώρα να εγκαταλείψει το μάταιο τούτο κόσμο. A votre sante!

Σημείωση του ιστολόγου: δίπλα στο τραγούδι που παραθέτει ο παραπάνω αρθρογράφος -και σε άλλα- να προσθέσω και τη συλλογή νεοελληνικών διηγημάτων «Sante». Όποιος ξέρει αντίστοιχα έργα εμπνευσμένα από τον Άσσο, ας τα αναφέρει στα σχόλια.

MARLBORO ADVANCE BLUE

                                                 

Άλλη μια νέα κυκλοφορία της Φιλιπ Μόρις Παπαστράτος που όπως συνήθως γίνεται, δανείζεται το brand Marlboro. Marlboro Advance blue λέγεται λοιπόν και ανήκει στην κατηγορία των light σημάτων με πίσσα 7/νικοτίνη 0,5. Το χαρακτηριστικό του τσιγάρου αυτού είναι το φίλτρο του που όμοιό του δεν υπήρχε στην ελληνική αγορά. Πρόκειται για κλασσικό συμβατικό φίλτρο μεγάλου μεγέθους σε άσπρο γκρι χρώμα όπου το χαρτάκι που το τυλίγει προεξέχει μερικά χιλιοστά προς τα έξω. Αποτέλεσμα, τα χείλη να μην ακουμπούν στο φίλτρο, παρά μόνο στο χαρτάκι που εξέχει. Την πατέντα αυτή την χρησιμοποιεί εδώ και χρόνια το Parliament  (δεν κυκλοφορεί Ελλάδα) αλλά και πολλά άλλα σήματα στο εξωτερικό, με την διαφορά πως συνήθως συνδυάζονται με φίλτρο άνθρακα. Εδώ άνθρακας δεν υπάρχει.

Το τσιγάρο δεν είναι κακό, αλλά δεν ενθουσιάζει κιόλας. Είναι αρκετά δυνατό για τις αναγραφόμενες αναλογίες πίσσας - νικοτίνης, δεν είναι δηλαδή αέρας κοπανιστός, έχει απαλή γεύση και γενικά καπνίζεται ευχάριστα χωρίς να ενοχλεί τον λαιμό αλλά και χωρίς να έχει κάτι το ιδιαίτερο επίσης. Τυπικό Marlboro.

Κάτι που μου έκανε εντύπωση. Ανοίγοντας το πακέτο εμφανίζεται μπροστά ένα μπλε χαρτάκι, όπως πάντα άλλωστε σε νέα σήματα. Πάνω - πάνω ήταν γραμμένη μια ατάκα, εντελώς ανάξια σχολιασμού "Not like any other" νομίζω έγραφε, οκ, και πιο κάτω τρεις άλλες. Η πρώτη ήταν για το φίλτρο, που δεν ακουμπά στα χείλη (δεν ξέρω τι κερδίζεις με αυτό αλήθεια), η δεύτερη για το γεγονός πως δεν μυρίζεις καπνίλα (εντάξει έχει και άλλα σήματα η εταιρία που κάνουν την ίδια δουλειά) και τέλος η τρίτη όπου έγραφε πως η στάχτη του είναι συμπαγής! Δεν το ξαναπέτυχα σε τσιγάρο, να γίνεται δηλαδή ιδιαίτερη μνεία στην στάχτη του.  Επιπλέον, δεν ξέρω αν αυτό επιτυγχάνεται λόγω του φίλτρου, του χαρτιού ή των καπνών του.

Δεν με απογοήτευσε, μα δεν νομίζω να το αγοράσω ξανά είναι η αλήθεια.Τρέχουσα τιμή 4 ευρώ. 

ΤΑ ΚΑΤΟΣΤΑΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΓΟΡΑΣ

Η ανάρτηση αυτή, που θα συμπληρώνεται σταδιακά, προέρχεται εξ ολοκλήρου από συνεργασίες φίλων του μπλογκ, αρχικά του Αναστάση Καραντή και καθ' οδόν και άλλων. Οι συμβολές των υπολοίπων είναι μαζεμένες στο τέλος της ανάρτησης. Ευχαριστούμε ιδιαίτερα όλους τους συμμετέχοντες, και προτρέπουμε κάθε άλλο αναγνώστη που επιθυμεί να μας στέλνει τις κριτικές του.

Οι τιμές που αναγράφονται είναι Νοεμβρίου 2015.

1) ASSOS RED 100s. 

Ελαφρύ για τα νούμερά του (10 - 0,8) τσιγάρο, το οποίο, αν και δεν χτυπάει στο λαιμό (βασικό), είναι εντελώς ουδέτερο γευστικά. Ένα πακέτο (για τη συλλογή μου) και τέρμα. 

Τιμή : 3,50 ευρώ.

2) JOHN PLAYER SPECIAL 100s (10-0,9). 

Τα καπνίζω αυτό το διάστημα. Είναι αρκετά αρωματικά virginia, από τα κλασικά εγγλέζικα θα έλεγα. Γευστικότατα και δεν ενοχλούν στο λαιμό. Θα τα έβαζα -σήμερα- γευστικά, δίπλα στα "ROTHMANS INTERNATIONAL" & "DUNHIL INTERNATIONAL"(αν κι αυτά δεν είναι 100ς). Τα κρατάμε -κατά τη γνώμη μου- ως καλά, μέχρι να κλείσει ο κύκλος των 100ς. 

Η τιμή τους : 3,50 ευρώ.

3) MARLBORO 100s (10-0,8). 

Το MARLBORO αποτελεί ένα θρυλικό τσιγάρο και στην Ελλάδα. Ειδικά οι έφηβοι των αρχών των '80ς (στους οποίους κι ανήκω), αφήναμε, σιγά - σιγά, τα ελληνικά, και παίρναμε το, κυρίαρχο, για τους νέους, τσιγάρο της εποχής, το «MARLBORO», στο κλασικό, κόκκινο, σκληρό πακέτο. Θυμάμαι και την τιμή του : 35 δραχμές! Προσωπικά κατέληξα στο κόκκινο μαλακό, όταν ήθελα να καπνίσω τη συγκεκριμένη μάρκα. Στις αρχές των '90ς, όπου υπηρετούσα τη θητεία μου στο πολεμικό ναυτικό, πέρασα στα MARLBORO 100’ς. Τότε μου άρεσαν και τα καθιέρωσα, όσο υπηρετούσα. Το ξανακάπνισα -για λίγο- το καλοκαίρι του 2014, αλλά δεν μου άρεσε, δεν ήταν φιλικό στο λαιμό (μου), όπως είναι το κόκκινο μαλακό, κι είχε χάσει από γεύση, όπως γενικά, κατά τη γνώμη μου, όλες οι ετικέτες του MARLBORO που κυκλοφορούν στην Ελλάδα. Τώρα και με την άθλια αισθητική αλλαγή του πακέτου, το MARLBORO (και το 100ς) αποτελεί για μένα νοσταλγικές αναμνήσεις κι ιστορία...

4) PALL MALL 100s (κόκκινα / 10 - 0,8)

Ιστορικό σήμα, από το 1899, και με ιστορία και στην Ελλάδα (τα έχει γράψει ο Πέτρος). Θυμάμαι από την ελληνική ταινία "Λόλα"(των 60ς), όπου ο Κούρκουλος (βγαίνοντας από τη φυλακή), πηγαίνει στην Τρούμπα και συναντά την Καρέζη (Λόλα), και της λέει σου έφερα τα αγαπημένα σου τσιγάρα και βγάζει και της δίνει ένα πακέτο PALL MALL άφιλτρα (φαίνεται καθαρά στη σκηνή της ταινίας). Για να επανέλθω στα PALL MALL 100s, είναι πλέον, ένα συνηθισμένο american blend. Ίσως να έλεγα πως έχει ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό, μια ελαφρά επίγευση πούρου (αποτέλεσμα, προφανώς, του χαρμανιού). Καπνίζεται άνετα (δεν χτυπάει στο λαιμό), αλλά -αν και διαρκεί και δεν καίγεται γρήγορα- σε δυσκολεύει λίγο στη ρουφηξιά και δεν έχει καλή καύση. Ίσως αυτά, όμως, να είναι λεπτομέρειες για τους σχολαστικούς. Είναι ένα τσιγάρο που καπνίζεται άνετα, αλλά δεν κολλάς μ' αυτό.... Να σταθώ, όμως, στο ωραίο κόκκινο πακέτο, με την αναγραφή NEW ORLEANS 100s. Όπως και να το κάνουμε, το PALL MALL έχει την ιστορία του και την αίγλη του.

Τιμή (Νοέμβριος 2015): 3,50 ευρώ.

5) MORE INTERNATIONAL (κόκκινο / 9 - 0,8). 

Αυτό, βέβαια, είναι slim 120ς, μάλλον το μόνο 120ς που κυκλοφορεί στην ελληνική αγορά. Είχα να το καπνίσω από τα '80ς! Εμφανισιακά παραμένει το ίδιο, δηλαδή,με το χαρακτηριστικό καφέ τσιγαρόχαρτο, αλλά έχει χάσει την, άλλοτε, δυνατή του γεύση, λόγω της γενικής μείωσης των περιεκτικοτήτων που έχει επιβληθεί. Αν στην ουδετερότητα (πλέον) της γεύσης του, προσθέσω και την κακή καύση του, με την τιμή του (Ιανουάριος 2016) 4,20 ευρώ, είναι, κι αυτό, ένα τσιγάρο, για τη συλλογή και για τη φιγούρα της εμφάνισής του. Σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί επιλογή για καθημερινό κάπνισμα, ή, έστω, για απολαυστικό.

6) DUNHILL FINE CUT (μαύρο / 10 - 0,9). 

Κανονικά είναι ανάμεσα σε King Size και 100ς (με πάχος μεταξύ κανονικού τσιγάρου και slim), αλλά, στα καπνοπωλεία, το έχουν στην κατηγορία των 100ς. Κάπου ανάμεσα είναι κι η γεύση του, όχι ουδέτερη, αλλά όχι κι ενδιαφέρουσα (κι ας γράφει ότι περιέχει μείγμα Virginia & oriental καπνών). Είναι "λίγο" για ένα σήμα σαν το "DUNHILL". Αν λάβουμε, επίσης, υπόψη ότι καίγεται γρήγορα κι ότι η τιμή του είναι (Δεκέμβριος 2015) 4,30 ευρώ, το προτείνω μόνο ως δοκιμή και συλλογή του πακέτου. Τελικά "DUNHILL" (στις μέρες μας) = "DUNHILL INTERNATIONAL"!

Αναστ. Καραντής

PETER STUYVESANT RED 100s

Ιδιο με του κανονικου μεγεθους τσιγαρο που τραβαει ελαφρως χειροτερα λογο του μηκους του,με καλες γενικα πωλησεις αφου βγηκε προσφατα στην αγορα. Σαν γευση ειναι τυπικο αμερικανικο χαρμανι αρκετα πικαντικο ενω η γευση των ανατολικων καπνων γινεται περισσοτερο αντιλιπτη σε σχεση με αλλα τσιγαρα του ιδιου τυπου ενω υπαρχει και το τεχνιτο αρωμα τουλαχιστον στα σκληρα πακετα. Γενικα ειναι καλο τσιγαρο με καλη τιμη στα 3,50 ευρω.

Ανώνυμος

SUPERKINGS

Τσιγαρο της Imperial Tobacco αδερφικο σημα του John Players που καποτε κυκλοφορουσε ως John Players Surekings. Tσιγαρο μηκους 100s αρκετα σπανιο στην Ελλαδα στην οποια κυκλοφορει απο πολυ παλια με σχεδον ανυπαρκτα ποσοστα πωλησεων και το οποιο μπορει να βρεθει κυριως σε τουριστικους προορισμους ειτε κατοπιν παραγγελιας. Το χαρμανι του ειναι κλασσικο βρετανικο Virginia χωρις προσθετα και η γευση του πλουσια ενω τσιμπαει λιγο στο λαιμο αλλα τα καπνα του ειναι σαφως καλης ποιοτητας. Αξιζει για περιστασιακο καπνισμα αν το βρειτε. Περιεκτηκοτητες 10,0,9 και τιμη 4,20.

Ανώνυμος

CAMEL 100's μπεζ πακέτο. 

American blend τσιγάρο με μίξη βιρτζίνια-μπέρλεϊ-ανατολίτικα καπνά. Πρώην σήμα της RJ REYNOLDS και τώρα ανήκει στην JT INTERNATIONAL. Το 2002 πάρθηκε η απόφαση να αλλάξει το πολύ όμορφο πακέτο και έγινε προς το χειρότερο. Το χαρμάνι του προσδίδει ένα απολαυστικό κάπνισμα, όπως και το πολύ καλό φίλτρο του.
Το σήμα αυτό δεν το βρίσκεις πολύ εύκολα στην Ελλάδα.
Τιμή: 4,20.
Περ: 10 - 0,9 - 10 σύμφωνα με το πακέτο που κρατώ αυτήν την στιγμή.

Μάκης Δημάκης

WINSTON 100s.

Λιγο πολυ ειναι γνωστο τσιγαρο στους περισσοτερους η εκδοχη ομως σε κατοσταρι εχει κυκλοφορησει τελευταια, με καλες πωλησεις ειδικοτερα στις light εκδοχες silver και blue. Eγω δοκιμασα το κλασσικο το κοκκινο και μπορω να πω πως μου αρεσε περισσοτερο απο το κανονικο καλη καυση, διακριτικο αρωμα και σωστο βαρος σιγουρα καλη επιλογη και σε καλη τιμη αφου κοστιζει 3.50 ευρω χωρις ομως να ειναι και κατι το εξαιρετικο.
Περιεκτηκοτητες 10 πισα,0,8 νικοτινη.

Ανώνυμος

WEST 100s.

Το τσιγαρο αυτο κυκλοφορησε το 1981 απο τη Reemstma στη Δυτικη Γερμανια με αρκετα καλες πωλησεις εκει και στην Πολωνια οπου ειναι στη δευτερη σημερα το νουμερο ενα σημα σε πωλησεις ενω το 2002 εξαγοραστηκαν τα δικαιωματα του απο την Imperial Tobacco. Στη χωρα μας το θυμαμαι απο τη δεκαετια του 90, το καπνιζε αρκετος κοσμος στο κλασσικο ασπροκοκκινο πακετο. Σημερα βλεπω μονο το κατοσταρι να κινειται, το δοκιμασα προσφατα αλλα δεν μου πολυαρεσε αυτα βεβαιως ειναι γουστα. Σαν τσιγαρο ειναι τυπικο αμερικανικο χαρμανι μετριας ποιοτητας ενω εχει και μια πουροειδη επιγευση, η καυση του ειναι κακη και γρηγορη αλλα ειναι χορταστικο θα ελεγα. Η τρεχουσα τιμη του ειναι 3,50 ευρω και οι αναλογιες του 10 και 0,9. Σαν γενικη διαπιστωση πιστευω πως δεν αξιζει, υπαρχουν καλυτερες επιλογες σε αυτη τη κατηγορια.

Ανώνυμος

ΤΙ ΔΙΑΒΑΖΟΥΝ ΟΙ ΚΑΠΝΙΣΤΕΣ;

Κάθε τόσο ρίχνω μια ματιά στα στατιστικά του μπλογκ. Οι επισκέψεις ημερησίως είναι κατά μέσο όρο γύρω στις 800, μηνιαίως γύρω στις 25.000.

Μπορώ να δω ποιες είναι οι δημοφιλέστερες αναρτήσεις την τελευταία ημέρα, την τελευταία εβδομάδα, τον τελευταίο μήνα, και διαχρονικά. Συνήθως τα στατιστικά της ημέρας είναι συγκυριακά. Στου μήνα και κυρίως στης εβδομάδας πάντοτε προηγούνται οι πρόσφατες, που διαχρονικά μπορεί να μην έχουν μεγάλη επισκεψιμότητα. Στα διαχρονικά, αντίθετα, οι πρόσφατες υποβαθμίζονται αφού δεν είχαν ακόμη την ευκαιρία να διαβαστούν από τόσους αναγνώστες όσους έχουν οι παλιές.

Το ενδιαφέρον είναι ότι διαχρονικά οι αναρτήσεις για καπνούς φαίνονται να τραβάνε περισσότερο ενδιαφέρον από εκείνες για τσιγάρα.

Τις περισσότερες επισκέψεις τον τελευταίο μήνα, αλλά και διαχρονικά, έχει η ανάρτηση «Τα 10 καλύτερα τσιγάρα στην Ελλάδα», που δεν παρουσιάζει τα 10 καλύτερα τσιγάρα αλλά ρωτάει τη γνώμη των αναγνωστών. (Είναι επίσης πρώτη και την τελευταία εβδομάδα, και τρίτη σήμερα.)

Από κει και πέρα:

Μέσα στα υπόλοιπα 9 του τοπ 10 του τελευταίου μήνα έχουμε τέσσερις αναρτήσεις για καπνούς (Oriental Mist, Wolfway ο ομώνυμος, Έπος και Άσσος Άνευ - 4 στα 4 ελληνικά), τέσσερις για τσιγάρα (Marlboro Menthol που είναι πρόσφατο, Καρέλια φίλτρο, Davidoff και Άσσος Άνευ - δύο στα τέσσερα ελληνικά), και μία γενικού ενδιαφέροντος (Νέες κυκλοφορίες - το πρόσφατο).

Στα αντίστοιχα από την έναρξη λειτουργίας του μπλογκ έχουμε εφτά αναρτήσεις για καπνούς (Old Holborn, Craven, Golden Virginia, Pueblo, Marlboro, Άσσος, Drum - μόνο ένα στα 7 ελληνικό) και δύο για τσιγάρα (Davidoff και, απρόσμενα, George Karelias & Sons μαλακό - ένα στα δύο ελληνικό).

Marlboro Menthol

Τα τσιγάρα με μενθόλη, δηλαδή με γεύση μέντα, είναι μία εντελώς ιδιαίτερη κατηγορία που στην Ελλάδα ποτέ δεν υπήρξε ιδιαίτερα δημοφιλής. Αρκετές μάρκες του ελληνικού εμπορίου βγάζουν και τσιγάρο με μενθόλη, αλλά κανένα από αυτά δεν έχω υπόψη μου να έχει ιδιαίτερη κίνηση.

Τα Μάλμπορο μέντα πρέπει να ήρθαν στην Ελλάδα γύρω στα μέσα της δεκαετίας 1990. Κυκλοφορούν σε κανονικό και λάιτ. Το κανονικό, με περιεκτικότητες 10 και 0,7 (και μονοξείδιο 10), κατασκευάζεται εδώ από την Παπαστράτος - Φίλιπ Μόρις.

Στο συγκεκριμένο τσιγάρο, όπως διαπίστωσα πειραματικά, η μενθόλη βρίσκεται και στο χαρμάνι και στο φίλτρο (ή ίσως το φίλτρο έχει ποτίσει από το χαρμάνι). Όπως συνήθως με τα τσιγάρα μέντας, η γεύση της μέντας κυριαρχεί ολοκληρωτικά, καλύπτοντας τη γεύση του καπνού. Για όποιον δεν έχει δοκιμάσει τέτοια τσιγάρα, ενημερώνουμε ότι πρόκειται για μια απροσδόκητη αίσθηση δροσιάς που στην εισπνοή παγώνει όλο το στόμα (ούλα, δόντια, γλώσσα, ουρανίσκο κλπ.) θυμίζοντας οδοντόκρεμα. Η καθαυτό μυρωδιά της μέντας γίνεται αντιληπτή -εξίσου έντονα- στην εκπνοή. 

Νομίζω ότι μόνο ένας συστηματικός καπνιστής τέτοιων τσιγάρων θα μπορούσε να καταλάβει διαφορές ανάμεσα σε διαφορετικές μάρκες. Έτσι δεν έχω πολλά να προσθέσω για το Μάλμπορο. Είναι ένα σχετικά δυνατό, μετρίως χορταστικό τσιγάρο, και το βρήκα γλυκόπιοτο: χαρακτηριστικά, μπορώ να το καπνίσω και για πρώτο τσιγάρο το πρωί χωρίς το βήχα με τον οποίο συνήθως χαιρετώ την  κάθε καινούργια ημέρα.

Το πακέτο δεν είναι πια σαν αυτό της φωτογραφίας: όπως και στο κλασικό κόκκινο, το λογότυπο Marlboro είναι αδιόρατο -ανάγλυφο αλλά χωρίς μελάνι- στο πάνω μέρος του πακέτου, εν μέρει στην άσπρη γωνία και εν μέρει στο πράσινο περιθώριο. Το τσιγάρο έχει άσπρο φίλτρο, που στο πακέτο αναφέρεται ότι ανήκει στη νέα συγκλονιστική πατέντα Firm Filter (TM).

Δεν ξέρω κανέναν που να καπνίζει μόνιμα τσιγάρα μέντας, αλλά εμένα μου αρέσει να τα παίρνω μια στα τόσα για αλλαγή. Το συγκεκριμένο βρήκα ότι ταιριάζει για 2-3 τσιγάρα την ημέρα, σε κάποιες συγκεκριμένες φάσεις. Αντιλαμβάνεται βέβαια κανείς ότι δεν ταιριάζει με καφέ, ούτε με τα περισσότερα ποτά, μπορεί όμως π.χ. να ταιριάξει μ' ένα κρύο τσάι (που πίνω πολύ), και ίσως, φαντάζομαι, με ορισμένα δροσερά κοκτέιλ. Αλλά αυτά είναι βέβαια υποκειμενικά.

Πάντως πιστεύω πως όποιος τα καπνίζει (αυτά ή οποιαδήποτε Μένθολ) ως αποκλειστική μάρκα ανήκει σε άλλη κατηγορία καπνιστή (όπως άλλο είναι να καπνίζεις στριφτά κι άλλο έτοιμα), με διαφορετικά κριτήρια και γούστα, στα οποία δεν μπορώ να υπεισέλθω.

4, 10 ευρώ / 20 τσιγάρα.

Καπνοί στριφτού ΕΠΟΣ

Η Wolfway τους τελευταίους μήνες λάνσαρε τη νέα της σειρά, «Ελληνικός καπνός 'Επος»: δύο χαρμάνια για στριφτό και τέσσερα για πίπα. Οι συσκευασίες (τουλάχιστον οι μεγάλες)  φαίνεται ότι φτιάχτηκαν κατεσπευσμένα. Έτσι δεν υπάρχουν καθόλου πληροφορίες, ούτε οι ενδείξεις για body και room note, ενώ και το ντιζάιν είναι στοιχειώδες. Δε γράφει καν αν είναι για πίπα ή για τσιγάρο - πρέπει να κοιτάξεις στον διάφανο πάτο της συσκευασίας για να δεις το κόψιμο του καπνού.

Οι καπνοί στριφτού «Έπος» είναι χαρμάνια αμερικάνικου τύπου, με βιρτζίνια, μπασμά Ξάνθης και Μπέρλεϊ. Οι δύο εκδοχές ονομάζονται Smooth -πρακτικά δηλαδή ελαφρύς- ο γαλάζιος (ή «άσπρος»), και Wild ο μπλε.

Το Έπος wild, το μπλε, είναι μεσαίου βάρους προς ελαφρύ. Δίνει την αίσθηση καθαρού καπνίσματος, παρόλο που ο σβηστός καπνός αναδίνει ένα άρωμα σοκολάτας. Το άρωμα του μπασμά, πλούσιο (και εκπληκτικό) σε άλλα χαρμάνια της ίδιας εταιρείας, εδώ είναι ιδιαίτερα διακριτικό: το 'Επος παραμένει οπωσδήποτε ένα καλό τσιγάρο, αλλά σε καμία περίπτωση κάτι το μοναδικά αρωματικό. Από την άλλη, κι η πικρίλα άλλων χαρμανιών με μπασμά είναι εδώ πολύ πιο ήπϊα. Είναι εύστοχος ο χαρακτηρισμός wild, γιατί υπάρχει μια συνολική αίσθηση τραχύτητας στο κάπνισμα. Έπος πάντως δεν είναι.

Το Έπος γαλάζιο, κάπως ελαφρύτερο αλλά όχι υπερβολικά, το αξιολογώ πολύ παραπάνω. Αν εξαιρέσουμε τη δική μου εμμονή με το άρωμα του Wolfway, ίσως εδώ η εταιρεία να έχει πετύχει το καλύτερό της αποτέλεσμα: εξαιρετικά γλυκόπιοτο και στρόγγυλο κάπνισμα, ισορροπημένη γεύση και άρωμα, βάρος και ένταση διακριτικά αλλά καθόλου «νερωμένα», ευγενής και ιδιαίτερος χαρακτήρας. Δεν ξέρω αν είναι 100% καθαρός καπνός γιατί, όπως το Έπος μπλε όταν είναι σβηστό μυρίζει σοκολάτα, εδώ μυρίζει μέλι. Αλλά αν έχει χρησιμοποιηθεί κάποιο πρόσθετο έχει μπει με τέχνη κι έχει δέσει επιτυχημένα. Η αίσθηση ποιότητας και καθαρού καπνίσματος, που κατά το μάλλον ή ήττον χαρακτηρίζει όλα τα προϊόντα της εταιρείας, εδώ χτυπάει κορυφή. Πολλοί θα βρουν ότι ο μάλλον επηρμένος τίτλος «Έπος», ειδικά εδώ, δεν είναι άδικος.

Και οι δύο καπνοί, όπως και οι υπόλοιποι της εταιρείας, είναι ψιλοκομμένοι, χωρίς σκουπίδια, με καλά επίπεδα υγρασίας η οποία διατηρείται για εντυπωσιακά μεγάλο διάστημα, και σχεδόν χωρίς καθόλου φύρα.

Διατίθενται σε συσκευασίες των 100 και των 16,5 γρ., με επίσημες τιμές 23 και 4 ευρώ αντίστοιχα (=2,30ε τα 10 γρ. στη μεγάλη συσκευασία, περίπου 2,42 η μικρή). Σημειωτέον ότι η μικρή συσκευασία του «λευκού» είναι όντως λευκή, ενώ η μεγάλη γαλάζια.

Οι καπνοί πίπας Έπος είναι τέσσερις, μονοποικιλιακοί όλοι: Μπασμάς Ξάνθης, Ιζμίρ, Βιρτζίνια, και Green River.

Καπνός WOLFWAY

Ο καπνός Wolfway της ομώνυμης εταιρείας είναι χαρμάνι από 70% τουρκικό καπνό Ιζμίρ και 30% ελληνικό Μπασμά Ξάνθης. Είναι μεσαίου βάρους, 3,5/5 κατά τη σήμανση που χρησιμοποιεί η εταιρεία (άλλος θα το έλεγε και ελαφρύ, αλλά σαφώς βαρύτερο από άλλους καπνούς της ίδιας εταιρείας που από πολλούς χαρακτηρίζονται ως κουραστικά ελαφρείς). 

Το πιο αξιοσημείωτο χαρακτηριστικό αυτού του καπνού είναι το άρωμά του. Προσωπικά το βρίσκω εκπληκτικό. Μέσα σε μερικά χρόνια αναζητήσεων σε ελληνικά και ξένα τσιγάρα και στριφτά και σε χύμα καπνούς, κάποιες φορές φευγαλέα είχα αγγίξει αυτή την πλούσια, αυτοκρατορική μυρωδιά που με έπειθε ότι πραγματικά ο τόσο δυσεύρετος μπασμάς ανταποκρίνεται στη θρυλική του φήμη και αξίζει να τον ψάξει κανείς. Πρώτη φορά όμως συναντώ έναν εμπορικά εντοπίσιμο καπνό όπου αυτό το άρωμα να είναι σταθερά παρόν. Παρά τα ελαττώματα που έχει σε άλλα σημεία, ο Wolfway είναι -υποκειμενικά βέβαια- ό,τι ωραιότερο έχω καπνίσει ποτέ.

Η γεύση είναι πλούσια και αφήνει σαφέστατα την αίσθηση του καθαρού από ξένες προσμίξεις καπνού. Έχει όμως μια χαρακτηριστική πικρίλα που θα ενοχλήσει ίσως κάποιους, και που μένει και ως επίγευση για αρκετή ώρα μετά.

Στη συσκευασία η εταιρεία σημειώνει επίσης «Room note 4/5». Η μυρωδιά που νιώθω στον αέρα όταν καπνίζω σε δωμάτιο είναι κάπως ξινή και δυσάρεστη. Φαίνεται όμως ότι αυτό είναι μια αίσθηση που δημιουργείται μόνο στον ίδιο τον καπνιστή. Από τρίτους έχω ακούσει να σχολιάζουν «κάποιος εδώ καπνίζει κάτι ιδιαίτερα αρωματικό».

Όπως σ' όλους τους καπνούς της εταιρείας, το κόψιμο είναι ψιλό και η υγρασία αρκετά υψηλή.

Ο καπνός Wolfway κυκλοφορεί μόνο σε συσκευασία 100 γραμμαρίων, που κρατάει πολλές μέρες. Ακόμη και εβδομάδες μετά το άνοιγμα, και μάλιστα με το κλείσιμο να έχει χαλάσει και άρα με τον καπνό ουσιαστικά ανοιχτό στον αέρα, το άρωμα αλλά -παραδόξως- και η υγρασία παραμένουν εντυπωσιακά αναλλοίωτα. Το βάρος αυξάνεται, η γεύση δένει και μεστώνει, αλλά η πικρίλα δυναμώνει δυστυχώς κι αυτή. Η φύρα στο τέλος του πακέτου είναι σχεδόν αμελητέα.

Δεν τον συνιστώ τόσο για συστηματικό κάπνισμα, όσο για ένα τσιγάρο μια στα τόσα. Καπνίζοντάς τον συνέχεια συνηθίζει κανείς το άρωμα και παύει να το αισθάνεται. Αντίθετα, ως διάλειμμα ανάμεσα σε άλλους καπνούς/τσιγάρα, το άρωμα διατηρεί πάντα αισθητή την αρχοντιά του.

Τιμή (επισήμως): 24 ευρώ τα 100 γρ. (=2,4ε/10 γρ.).

Πρέπει να σημειώσω (κι αν μας διαβάζουν από την εταιρεία ας το λάβουν υπόψη τους) ότι σ' όλες αυτές τις μεγάλες συσκευασίες το «φερμουάρ» δεν είναι πολύ καλά φτιαγμένο και μετά από μερικές μέρες χαλάει, αφήνοντας τον καπνό ανοιχτό.

Άσσος Άνευ έτοιμο τσιγάρο

 Εδώ και λίγες βδομάδες η Φίλιπ Μόρις Παπαστράτος λάνσαρε νέες κυκλοφορίες στην αγορά καπνού και έτοιμου τσιγάρου με το σήμα του Άσσου. Ο τίτλος, Άσσος Άνευ (ή Assos Aney;) τα λέει όλα: Τσιγάρο δίχως πρόσθετα. Είχε προηγηθεί λίγες μόνο βδομάδες πριν η κυκλοφορία του Marlboro χωρίς πρόσθετα (καπνός). Προφανώς η εταιρία θέλει να είναι στην μόδα των τελευταίων ετών, και θεωρώ πως δεν θα αργήσει να κυκλοφορήσει και έτοιμο τσιγάρο Marlboro δίχως πρόσθετα.
 Για τον σχεδιασμό του πακέτου, δεν χρειάζεται να πούμε πολλά, είναι πανομοιότυπος με την συσκευασία του καπνού που έχει αναλύσει δυο παρουσιάσεις πιο κάτω ο Πέπε. Προσωπικά δεν μου άρεσε, ούτε το χρώμα ούτε η υφή του πακέτου, αλλά γούστα είναι αυτά.
  Πάμε στο περιεχόμενο. Ανοίγεις το πακέτο όπου υπάρχει ένα χαρτάκι που γράφει Νερό + Καπνός = Ασσος Άνευ. Δεν ξέρω αν είναι μόνο νερό και καπνός ή αν υπάρχουν μη τεχνητά πρόσθετα και δεν νομίζω εν τέλει να έχει τόσο μεγάλη σημασία. Άλλωστε όπως γράφει το πλαϊ του πακέτου, το γεγονός πως είναι χωρίς πρόσθετα δεν το καθιστά λιγότερο ανθυγιεινό για τον καπνιστή. Σαν τσιγάρο δεν με απογοήτευσε, δεν με ενθουσίασε κιόλας. Πρόκειται για μέτριο προς βαρύ american blend, ίσως με αρκετά βιρτζίνια και λιγότερα ανατολικά. Έχει απαλή γεύση, διακριτικό άρωμα ελληνικών καπνών και δεν ενοχλεί τον λαιμό. Παρόλα αυτά το βρήκα κάπως κουραστικό, δεν έχει ένταση και πολυπλοκότητα. Μετά το 3ο τσιγάρο μου φυγε η πρώτη έντονη διάθεση να το καπνίσω ξανά, χωρίς φυσικά να σκεφτώ ούτε στιγμή να πετάξω το πακέτο.
  Για τα λεφτά του, 3,50 ευρώ είναι καλούτσικη επιλογή, ειδικά για όσους αναζητούν κάτι απαλό, διακριτικό χωρίς συγκινήσεις.

ΤΣΙΓΑΡΟΧΑΡΤΑ ΚΑΤΑ ΒΑΡΟΣ

Σε μια προσπάθεια να ξεφύγουμε λίγο από τους εντελώς προσωπικούς και υποκειμενικούς ορισμούς «χοντρό», «ψιλό», «μεσαίο», μαζεψα από ηλεκτρονικά καταστήματα πληροφορίες ώστε να κατατάξουμε μερικά από τα πιο γνωστά τσιγαρόχαρτα σύμφωνα με το αντικειμενικό κριτήριο του βάρους του υλικού (γραμμάρια ανά τετραγωνικό μέτρο). Συνήθως κοιτάμε το πάχος και όχι το βάρος, αλλά στην ουσία το βάρος είναι που επηρεάζει το κάπνισμα: χαρτάκια με τα ίδια γραμμάρια ανά τετραγωνικό μέτρο έχουν κατά τεκμήριο ίδιο πάχος, και αν έχουν διαφορετικό (επειδή υπάρχει διαφορετική συμπίεση του χαρτιού) αυτό δεν επηρεάζει ιδιαίτερα το κάπνισμα. Χαρτάκια ομοιοβαρή / ομοιόπαχα διαφοροποιούνται μεταξύ τους ως προς το υλικό (ρυζόχαρτο, κανναβόχαρτο, ακατέργαστο), την ποιότητα, το ανάγλυφο και διάφορες άλλες λεπτομέρειες.

Αυτός ο κατάλογος θα βοηθήσει όποιον ψάχνει χαρτάκια πιο χοντρά ή πιο ψιλά από κάποιο συγκεκριμένο που έχει δοκιμάσει (ή ίδιου πάχους από άλλο υλικό ή από άλλη μάρκα κ.ο.κ.). Αφορά το κλασικό μικρό μέγεθος τσιγαρόχαρτων. Πληροφορίες όπως «χωρίς χημικά πρόσθετα» προέρχονται από τις ιστοσελίδες των καταστημάτων και δεν είμαι σε θέση να εγγυηθώ προσωπικά για την ακρίβειά τους.

Ο ελαφρύτερος τύπος χαρτιού φαίνεται να είναι τα 11 γρ/τμ, και ο βαρύτερος τα 27γρ/τμ.

11γρ/τμ:

• Smoking tree free γαλάζιο.

11,5γρ/τμ:

• Χαρτάκια του Παππού ασημί. Ρυζόχαρτο χωρίς χλώριο, χωρίς χημικά πρόσθετα καύσης, με φυσική κόλλα ακακίας. Αργή καύση.

12γρ/τμ:

• Gizeh  λαχανί. Ρυζόχαρτο. Κομμένες γωνίες.
• Gizeh λαχανί Έξτρα σλιμ. Πιο στενό χαρτάκι, κομμένες γωνίες. Ρυζόχαρτο με κόλλα από αραβικό κόμμι. 
• Mascotte extra thin ασημί.

12,5γρ/τμ:

• Πυθία καφέ. Ακατέργαστο, χωρίς χλώριο, με φυσική κόλλα ακακίας.
• Rizla Micron (ασημί καθρεφτέ πακέτο). Αργή καύση, σβήνουν.

13γρ/τμ:

• Πυθία ασημί. Χωρίς χλώριο, με φυσική κόλλα ακακίας.
• Πυθία μαύρο. Χωρίς χλώριο, με φυσική κόλλα ακακίας. Πιο χοντρό από το ασημί.
• Σέρτικο γκρι. Χωρίς χλώριο, χωρίς καμιά χημική πρόσμιξη. Κόλλα από αραβικό κόμμι.   
• Smoking μπλε. Φυτική κόλλα, χωρίς χρώματα και άλλα πρόσθετα.
• Smoking καφετί. Φυτική κόλλα, χωρίς χρώματα ή λευκαντικά ή άλλα πρόσθετα.
• Smoking Organic, γκρι-μπεζ-χακί-κάπως έτσι. Κανναβόχαρτο με οικολογική και βιολογική παραγωγή (χωρίς χημικά λιπάσματα στην καλλιέργεια της κάνναβης κλπ.).

13,5γρ/τμ:

• Raw Classic: Ακατέργαστο (=χωρίς χημική λεύκανση, άρα καφετί χαρτί), χωρίς χημικά πρόσθετα, κόλλα από φυσική ζάχαρη. Απ' όλα τα χαρτάκια Raw, αυτό είναι το μόνο σε κλασικό μικρό μέγεθος για το οποίο βρήκα πληροφορίες. Ίδιο μέγεθος είναι και το χαρτάκι από βιολογική κάναβη, χωρίς πληροφορίες βάρους. Όλα τα υπόλοιπα είναι από 1 1/4 μέχρι κινγκ σάιζ.
• Rizla  ασημί. Αργή καύση, σβήνουν.
• Χαρτάκια του παππού μαύρα. Ανάγλυφο ρυζόχαρτο χωρίς χλώριο, λευκαντικά και χημικά πρόσθετα καύσης, με φυσική κόλλα ακακίας. Αργή καύση, σβήνουν.
• Χαρτάκια του παππού καφέ Ακατέργαστα. Καφετί χαρτάκι από ακατέργαστες φυτικές ίνες χωρίς χλώριο και χημικά πρόσθετα, με φυσική κόλλα ακακίας. Αργή καύση, σβήνουν.

14γρ/τμ:

• OCB μαύρο. Χωρίς χλώριο, με κόλλα από φυσικό αραβικό κόμμι. Αργή καύση, σβήνουν.
• OCBάσπρο. Ρυζόχαρτο χωρίς χλώριο, με κόλλα από φυσικό αραβικό κόμμι. Αργή καύση, σβήνουν.
• OCB X-pert (μπλε σκούρο). Ρυζόχαρτο χωρίς χλώριο, με κόλλα από φυσικό αραβικό κόμμι. Αργή καύση, σβήνουν.
• OCB από οργανική κάνναβη (κιτρινομπέζ πακέτο). Χωρίς χλώριο, χωρίς λευκαντικό, με κόλλα από φυσικό αραβικό κόμμι. Ανακυκλωμένη συσκευασία με μελάνια φιλικά προς το περιβάλλον. Μέτρια καύση, σβήνουν. 
• Πυθία γαλάζιο. Χωρίς χλώριο, με φυσική κόλλα ακακίας.
• Σέρτικο γαλάζιο. Χωρίς χλώριο, χωρίς καμιά χημική πρόσμιξη. Κόλλα από αραβικό κόμμι.
• Σέρτικο ροζ.  Χωρίς χλώριο, χωρίς καμιά χημική πρόσμιξη. Κόλλα από αραβικό κόμμι.Ροζ πακέτο, ροζ χαρτάκι.
• Σέρτικο Αλεύκαντο (μπεζ πακέτο). Χωρίς χλώριο, χωρίς καμιά χημική πρόσμιξη. Κόλλα από αραβικό κόμμι.
• Σέρτικο πράσινο φλούο. Από οργανική κάνναβη. Χωρίς χλώριο, χωρίς καμιά χημική πρόσμιξη. Κόλλα από αραβικό κόμμι.
• Χαρτάκια του παππού ροζ (άσπρο πακέτο, ροζ χαρτάκι). Από φυτικές ίνες, χωρίς χλώριο και χημικά πρόσθετα καύσης, με φυσική κόλλα ακακίας. Αργή καύση.

14,5 γρ/τμ:

• Rizla σιελ. Ρυζόχαρτο χωρίς χλώριο και χημικά καύσης. (Έχει καταργηθεί, αλλά το αναφέρω πρώτον επειδή βρίσκεται ακόμα και δεύτερον επειδή αποτελεί πολύ γνωστό σημείο αναφοράς.) Σβήνουν.
• Rizla γαλάζιο (το καινούργιο). Ρυζόχαρτο. Σβήνουν.
• Rizla μπλε. Αναφέρεται ότι είναι λίγο πιο βαρύ από το γαλάζιο.
• Rizla ροζ (ακριβέστερα φούξια - μόνο το πακέτο, το χαρτάκι είναι άσπρο). Με κόλλα ακακίας.
• Χαρτάκια του παππού μπεζ. Ρυζόχαρτο από φυτικές ίνες, χωρίς χλώριο και χημικά πρόσθετα, με φυσική κόλλα ακακίας. Αργή καύση, σβήνουν.

16γρ/τμ:

• Χαρτάκια του παππού μπορντό. Ριζόχαρτο με διάτρητες ραβδώσεις, χωρίς χλώριο, με φυσική κόλλα ακακίας. Μέτρια καύση.
  

17γρ/τμ:

• Σέρτικο πράσινο κυπαρισσί. Χωρίς χλώριο, χωρίς καμιά χημική πρόσμιξη. Κόλλα από αραβικό κόμμι. 
• Σέρτικο πράσινο λαδί. Από φυσική κάνναβη. Χωρίς χλώριο, χωρίς καμιά χημική πρόσμιξη. Κόλλα από αραβικό κόμμι. 
• Χαρτάκια του παππού πράσινα. Πορώδες λιναρόχαρτο, χωρίς χλώριο, με φυσική κόλλα ακακίας. Ανάγλυφο υδατογράφημα με διάτρητες γραμμές για ομοιόμορφη καύση.

17,5γρ/τμ:

• Gizeh κόκκινο.
• Gizeh  πράσινο (κομμένες γωνίες).
• Gizeh πράσινο Έξτρα σλιμ (πιο στενό χαρτάκι).
• Rizla κόκκινο. Αργή καύση.
• Rizla μαύρο (κομμένες γωνίες). Αργή καύση.
• Rizla πράσινο (κομμένες γωνίες). Αργή καύση.
• Χαρτάκια του παππού ροζ (ροζ πακέτο, ροζ χαρτάκι). Από φυτικές ίνες, χωρίς χλώριο και χημικά πρόσθετα καύσης, με φυσική κόλλα ακακίας. Γρήγορη καύση.

 18γρ/τμ:

• Καρέλια. Κανονική καύση, δε σβήνουν.
• OCB πράσινο. Χωρίς χλώριο, με κόλλα από φυσικό αραβικό κόμμι. Κομμένες γωνίες. Μέτρια καύση.
• Πυθία πράσινο.
• Πυθία μπλε. Χωρίς χλώριο, με φυσική κόλλα ακακίας.
• Σέρτικο πορτοκαλί. Χωρίς χλώριο, χωρίς καμιά χημική πρόσμιξη. Κόλλα από αραβικό κόμμι. 
• Χαρτάκια του παππού καφέ «κορνίζα». Λιναρόχαρτο  χωρίς χλώριο, φυσική κόλλα ακακίας. Κομμένες γωνίες. Γρήγορη καύση.

18,5γρ/τμ:

• Χαρτάκια του παππού γαλανόλευκα. Από φυτικές ίνες με μικροκυψέλες, χωρίς χλώριο, φυσική κόλλα ακακίας. Μέτρια καύση, δε σβήνουν.

18,8γρ/τμ:

• OCB μπλε. Χωρίς χλώριο, με κόλλα από φυσικό αραβικό κόμμι. Κομμένες γωνίες. Μέτρια καύση.

19,5γρ/τμ:

• Drum. Γρήγορη καύση, δε σβήνουν. 
• Smoking πράσινο. Κομμένες γωνίες. Φυτική κόλλα, χωρίς χρώματα και άλλα πρόσθετα.

20,5γρ/τμ:

• Χαρτάκια του παππού μπλε. Με (διάτρητες;) ραβδώσεις, χωρίς χλώριο, με φυσική κόλλα ακακίας. Γρήγορη καύση, δε σβήνουν.

21γρ/τμ:

• Gizeh μπλε.
• Σέρτικο κόκκινο. Χωρίς χλώριο, χωρίς καμιά χημική πρόσμιξη. Κόλλα από αραβικό κόμμι.
• Smoking πορτοκαλί. Τύπου Α (ευάερο), με φυτική κόλλα, χωρίς χρώματα και άλλα πρόσθετα.

22γρ/τμ:

• Χαρτάκια του παππού κίτρινα. Με διάτρητες ραβδώσεις και μικροκυψέλες. Γρήγορη καύση.

23γρ/τμ:

•  Rizla άσπρο. (Δε βλέπω να αναφέρεται πια πουθενά ότι είναι τύπου Α, δηλαδή πιο πορώδες από τα κλασικά χαρτάκια.)

23,5γρ/τμ:

•  Rizla πορτοκαλί. (Αλλού το είδα να αναφέρεται και ως 23γρ/τμ - ντάξει, αμελητέα διαφορά). Αργή καύση.

25γρ/τμ:

• Smoking με γεύση γλυκόρριζας - σοκολατί πακέτο. Φυτική κόλλα, χωρίς χρώματα και άλλα πρόσθετα. (Η ιστοσελίδα της εταιρείας διευκρινίζει ότι δεν είναι γλυκόρριζα, απλώς μοιάζει.)

27γρ/τμ:

• Rizla γλυκόρριζα (κιτρινοπορτοκαλί πακέτο). Σκούρο καφετί χαρτάκι που αφήνει γλυκειά γεύση στα χείλη. Γρήγορη καύση.

Παρατηρήσεις:

Στα Σέρτικα οι διαφορές στις συσκευασίες δεν είναι πολύ ξεκάθαρες. Μοιάζουν αρκετά μεταξύ τους και δεν είναι εύκολο να πεις ποιο είναι πιο γκρίζο ή πιο πράσινο. Και στου παππού ισχύει κάτι ανάλογο.

Σχεδόν όλα τα προϊόντα του παππού, χαρτάκια και φίλτρα, αναφέρεται ότι αξιοποιούν κάποια ιδιαίτερη πατέντα (τρήση, συμπίεση, σπάνια υλικά κλπ.).
Όλα τα χαρτάκια Rizla, ανεξάρτητα αν στην περιγραφή λέει ότι σβήνουν ή όχι, έχουν στη συσκευασία τους το σηματάκι firesafe.

Καπνός Άσσος Άνευ

Ο νέος καπνός στριφτού της εταιρείας Παπαστράτος - Φίλιπ Μόρις, σύμφωνος με τη μόδα των πρόσφατων ετών για πιο φυσικά καπνά. Κυκλοφόρησε ταυτόχρονα και σε έτοιμο τσιγάρο.

Το πρώτο που βλέπουμε στη συσκευασία είναι ότι το ντιζάιν του άσπρου Άσσου, παρόμοιο με της κασετίνας, εδώ έχει χρωματιστεί σε τόνους του μπεζ, όπως είθισται για όλα τα παρόμοια προϊόντα χωρίς ή με λιγότερα πρόσθετα. Το πλαστικό του πακέτου είναι τραχύ απ' έξω, κι έχει αυτές τις γραμμίτσες σαν ραφές γύρω γύρω, δημιουργώντας γενικά μια αίσθηση φυσικού ακατέργαστου προϊόντος. Βέβαια οι γραμμές είναι απλώς τυπωμένες, και η μέσα επιφάνεια είναι γυαλιστερή.

Το δεύτερο που βλέπουμε είναι ότι δε γράφει «Χωρίς πρόσθετα» αλλά «Χωρίς τεχνητά πρόσθετα», και μ' έναν αστερίσκο. Δεν ξέρω αν υπάρχει κάποιος επίσημα κατοχυρωμένος τρόπος να οριοθετηθεί η διάκριση φυσικού και τεχνητού πρόσθετου: αν βάζουν κακάο ή μέλι θεωρείται φυσικό πρόσθετο; Πάντως είναι διαφορετική περίπτωση από άλλους καπνούς όπως ο Πουέμπλο, όπου δηλώνεται ευθέως ότι δε χρησιμοποοιείται κανένα πρόσθετο οποιουδήποτε είδους παρά μόνο νερό. Από την άλλη, ο αστερίσκος δεν κρύβει καμιά παγίδα: παραπέμπει απλώς σ' ένα κειμενάκι, που προφανώς είναι υποχρεωτικό να μπει, που μας προειδοποιεί ότι ο καπνός χωρίς πρόσθετα δεν είναι λιγότερο βλαβερός.

Σε άλλο σημείο της συσκευασίας διαβάζουμε ότι το χαρμάνι περιλαμβάνει και επιλεγμένα ελληνικά καπνά.

Το ίδιο το χαρμάνι είναι πολύχρωμο, με σκουροκάστανα, καστανοκόκκινα και ξανθά καπνά. Πρόκειται για χαρμάνι αμερικάνικου τύπου, με σχετικά ήπια γεύση (όχι υπερβολικά: δεν είναι άτονο), μεσαίου βάρους που προσωπικά το βρίσκω ικανοποιητικό. Αν το συγκρίνουμε με τον καπνό Άσσο τον άσπρο, ο Άνευ είναι ίσως μια ιδέα βαρύτερος και με αρκετά καθαρότερη αίσθηση καπνού, αν και δεν πείθομαι ότι είναι 100% καπνός και νερό. Φυσιολογική υγρασία, κόψιμο κάπως φαρδύτερο από άλλους καπνούς (από τους Καρέλια λ.χ.), χωρίς σκουπιδάκια.

Παρόλο που στη συσκευασία διακρίνεται πολύ έντονα η προσπάθεια δημιουργίας εντυπώσεων, το αποτέλεσμα είναι καλό. Ένας ευχάριστος καπνός που θα τον ξαναέπαιρνα. Τα αμερικάνικα χαρμάνια δεν είναι η πρώτη μου επιλογή, αλλά ούτε και τα αποφεύγω. Για τους δηλωμένους θιασώτες του είδους είναι πολύ καλή επιλογή.

Τιμή: 3,40 ευρώ τα 15 γραμμάρια = περ. 2,26ε/10γρ.

Οφείλω να σχολιάσω ότι ο τίτλος «ASSOS» (λατινικά γράμματα) «ΑΝΕΥ» (ελληνικά γράμματα) είναι ένας κιτς τραγέλαφος.

ΝΕΕΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΕΣ - ΝΕΑ ΤΣΙΓΑΡΑ (β)

Επειδή η παλιότερη ανάρτηση με το ίδιο θέμα έχει γίνει δύσχρηστη από τα πολά σχόλια, λέω να συνεχίσουμε την κουβέντα εδώ.

Εδώ λοιπόν θα γράφουμε, στα σχόλια, ανακοινώσεις ή ερωτήσεις για κάθε νέο καπνοπροϊόν που υποπίπτει στην αντίληψή μας. Δεδομένης της απαγόρευσης των διαφημίσεων για τσιγάρα και καπνούς, αυτός θα είναι ένας τρόπος να ενημερωνόμαστε μεταξύ μας για τις νέες εξελίξεις στην αγορά.