ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΟΤΗΤΕΣ

ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΟΤΗΤΕΣ

Τα νέα πακέτα τσιγάρων, που ήδη κυκλοφορούν αλλά ακόμη δεν έχουν αντικαταστήσει πλήρως τα παλιά, δεν αναγράφουν πια τις περιεκτικότητες σε πίσσα και νικοτίνη. Το ιστολόγιο καλεί τους αναγνώστες να μας ενημερώσουν για τις περιεκτικότητες όποιας μάρκας γνωρίζουν, με σχόλιο στην οικεία ανάρτηση. Η σημαντική αυτή πληροφορία θα ενσωματωθεί στο κυρίως κείμενο της ανάρτησης.

Ευχαριστούμε.

Σάββατο, 1 Οκτωβρίου 2016

ΤΙ ΝΑ ΠΑΡΩ ΑΠΟ ΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ;

Προτείνω σ' αυτή την ανάρτηση να συγκεντρώνονται, στα σχόλια, όλες οι συζητήσεις του τύπου «τι τσιγάρα προτείνετε να πάρω από την τάδε χώρα». Μέχρι τώρα, ελλείψει ειδικού χώρου, πολλές τέτοιες συζητήσεις είναι σκόρπιες σε άλλα θέματα. Συγκεντρώνοντάς τις, θα μπορεί όποιος ψάχνει τις μάρκες κάποιας χώρας να βρει αν η ερώτησή του έχει ξανατεθεί και αν υπάρχουν απαντήσεις.

Κυριακή, 25 Σεπτεμβρίου 2016

ΚΑΠΝΟΣ GEORGE KARELIAS & SONS DARK BLUE



[Δεν πιστεύω να άργησα, ε;]

Ο μπλε καπνός Καρέλια, της σειράς George Karelias & Sons (στην οποία ανήκουν ακόμη οι δύο παλιοί καπνοί, πορτοκαλί και «άσπρος», οι χρυσές κασετίνες και το Έξελενς) είναι το πιο πρόσφατο προϊόν της εταιρείας. Κυκλοφόρησε στην αγορά τον Απρίλιο του 2016, και σύντομα σημείωσε αρκετά μεγάλη επιτυχία, μεγαλύτερη λ.χ. από το Οριένταλ.

Σχετικά βαρύς αλλά εξαιρετικά γλυκόπιοτος καπνός Βιρτζίνια, χωρίς καθόλου αρώματα. Δεν ξέρω αν το χαρμάνι είναι απαλλαγμένο από αρωματικά πρόσθετα, άλλωστε η εταιρεία δεν ισχυρίζεται τίποτε τέτοιο, αλλά το αποτέλεσμα είναι ένας καπνός με άρωμα καπνού.

Το χαρμάνι είναι από καπνά καλής ποιότητας, πολύ απαλό, με όχι έντονη αλλά χαρακτηριστική γεύση/άρωμα, θα έλεγα: με προσωπικότητα. Δεν αφήνει πικρίλα στο στόμα, και -εμένα τουλάχιστον- δε μου άφησε ούτε βήχα, πόνο στο στήθος/λαιμό κλπ.. 

Η συσκευασία, μονόχρωμη, αυστηρή, κομψή αλλά και κάπως μουντή, μιλάει εύγλωττα για ένα προϊόν αυστηρό και χωρίς παρδαλά κορδελάκια: όχι φτηνές υπερβολές στη γεύση και στο άρωμα, μεστό στην ουσία του.

Στο κόψιμο και την υγρασία είναι όπως και οι υπόλοιποι καπνοί Καρέλια: ψιλοκομμένος, ελάχιστα έως καθόλου σκουπιδάκια, αρκετά υγρός.

Προσωπικά τον έχω βρει πάρα πολύ καλό - τον έχω καθιερώσει εδώ και μήνες, χωρίς καν να είμαι φαν των Βιρτζίνια, και όποτε έκανα αλλαγή με ένα πακέτο άλλου καπνού επέστρεψα στον Καρέλια μπλε χωρίς αμφιταλαντεύσεις.

Για τα γούστα μου, ταιριάζει πολύ καλά με μεσαιολεπτά χαρτάκια όπως τα Ρίζλα γαλάζια ή τα Ρίζλα Νατούρα.
_______________

Υ.Γ. Δε συμμερίζομαι τη φήμη ότι αποτελεί τη στριφτή εκδοχή του Έξελενς, για μία σειρά λόγων:
-Δεν ονομάζεται Έξελενς.
-Η συσκευασία δεν παραπέμπει στο Έξελενς αλλά σαφέστατα στους άλλους δύο καπνούς της σειράς και στην άφιλτρη χρυσή κασετίνα (απλώς είναι μπλε, αλλά τελείως άλλο μπλε από του Έξελενς).
-Η τιμή ομοίως.
-Στο Έξελενς τόσο τα γραπτά μηνύματα στο πακέτο όσο και το ντιζάιν υποβάλλουν (πιεστικά θα έλεγα) την ιδέα του εξαιρετικά πολυτελούς, σπάνιας φινέτσας προϊόντος. Εδώ τίποτε από όλα αυτά.
_______________

Τιμή: 4,50 ευρώ τα 20 γραμμάρια (= 2.25 τα 10 γρ.)


Κυριακή, 26 Ιουνίου 2016

COOPER JACK



COOPER JACK



 Να λοιπόν μια νέα κυκλοφορία της ΣΕΚΑΠ που προσωπικά την βρήκα αρκετά ενδιαφέρουσα και θεωρώ πως αξίζει να γίνει μια παρουσίαση. Το νέο σήμα ονομάζεται COOPER JACK. Δεν έχω ιδέα απο που προέρχεται το Jack. Άλλο παράξενο χαρακτηριστικό του πακέτου είναι πως τόσο στο πάνω μέρος του πακέτου αλλά και στο εσωτερικό χαρτί, αναγράφεται "NOT FOR EVERYONE", δίνοντας μια αίσθηση μοναδικότητας και φυσικά υπερβολής στο νέο σήμα

Και η αλήθεια είναι πως υπάρχει μια δόση αλήθειας στο σλόγκαν! Το τσιγάρο είναι ασπρόφιλτρο και recessed, δηλαδή ένα κομμάτι χαρτάκι προεξέχει ώστε να μην ακουμπάει στα χείλη. Μοιάζει με το Advance, αλλά δεν είναι ίδιο διότι εδώ το χαρτάκι που προεξέχει έχει επένδυση με φίλτρο, όπως φαίνεται στην φώτο πιο πάνω. Επιπλέον, στο φίλτρο υπάρχει άνθρακας. Η πατέντα που χρησιμοποιεί η ΣΕΚΑΠ δεν είναι καινούρια, κυκλοφορεί πολύ στο εξωτερικό και πρόσφατα το συνάντησα στα αφορολόγητα ΚΕΝΤ, με την διαφορά πως τα τελευταία έχουν διπλό φίλτρο άνθρακα.

Το τσιγάρο δεν είναι κακό. Είναι ένα αμερικάνικο χαρμάνι αρκετά βραδύκαυστο, έχει ικανοποιητικό βάρος και καπνίζεται ευχάριστα. Τα καπνά του μου φαίνονται καλά, αλλά θεωρώ πως είναι ενα κλικ πιο κάτω ποιοτικά απ αυτά του BF. Δεν με συγκίνησε, μα σε καμία περίπτωση δεν με απογοήτευσε. Σίγουρα θα το ξαναδοκιμάσω. Η τιμή του σήμερα είναι στις τρεις και εξήντα (3,60 ευρώ)

Υ.Γ Απ την βιασύνη μου ξέχασα να κάνω ένα σχόλιο για την ΣΕΚΑΠ. Προσωπικά, μου αρέσουν τα προϊόντα της και θεωρώ πως είναι πολύ ανταγωνιστικά. Αλλά σε θέματα marketing είναι πολύ άσχημα τα πράγματα. Οι προωθητικές ενέργειες που κάνει η εταιρία είναι απειροελάχιστες, ενώ το γεγονός πως η επίσημη ιστοσελίδα της είναι εδώ και χρόνια μη ενημερωμένη προκαλεί αρνητική εντύπωση. Δηλαδή, το καινούριο σήμα πρέπει να το μάθει η αγορά από στόμα σε στόμα (ή να βγει ντελάλης στους δρόμους). Έλεος..

Κυριακή, 7 Φεβρουαρίου 2016

ΤΕΛΟΣ ΕΠΟΧΗΣ: Άσσος - Σαντέ

Η εταιρία Παπαστράτος - Φίλιπ Μόρις αποφάσισε να καταργήσει δύο από τις πιο ιστορικές μάρκες ελληνικών τσιγάρων: τον εμβληματικό άσπρο Άσσο κασετίνα, ναυαρχίδα, παραδοσιακά, του Παπαστράτου (φίλτρο και άφιλτρο - ο Άσσος φίλτρο μαλακός παραμένει), και το Ζαντέ (κασετίνα άφιλτρο και -δεν ξέρω αλλά υποθέτω- και φίλτρο), που όλοι βέβαια το γνωρίσαμε ως Σαντέ, που του εμπιστεύτηκαν οι Αφοί Κωνσταντίνου με το κλείσιμο της εταιρίας τους.



Θλίψη στον κόσμο των τσιγαρολάγνων και πακετολάγνων. Εκτός από τους συμβολικούς συνειρμούς που ξυπνάνε τα δύο συγκεκριμένα τσιγάρα, επιπλέον έχουμε κι ένα ακόμη βήμα προς την πλήρη εξαφάνιση τριών στοιχείων που οριακά επιβιώνουν ακόμη από το καπνιστικό σύμπαν μιας παλιότερης εποχής: του πακέτου - κασετίνας (μένουν πια μόνο μερικά σήματα του Καρέλια: Καρέλια φίλτρο και άφιλτρο [Αγρινίου], Χρυσή κασετίνα φίλτρο, άφιλτρο και λάιτ, και τα Έξελενς), του άφιλτρου τσιγάρου (μένουν μόνο τα δύο προαναφερθέντα σήματα του Καρέλια και τα Κάμελ), και του τσιγάρου με ανατολίτικο χαρμάνι (και πάλι μόνο ο Καρέλιας το ψιλοκρατάει κάπως, ευτυχώς υπάρχει και μια προσπάθεια αναβίωσης από την Wolfway στον χώρο του στριφτού).

Παραθέτω απόσπασμα από ένα άρθρο της Άθενς Βόις σχετικά με την κατάργηση του Σαντέ (το πλήρες άρθρο εδώ). 

Κι εγώ θλίβομαι. Το αμερόληπτο σχόλιο που θα προσπαθήσω να κάνω είναι ότι κάθε ηλικία του ανθρώπου, από την παιδική μέχρι το βαθύ γήρας, συνοδεύεται μοιραία από το ξερίζωμα διάφορων νοσταλγιών: άνθρωποι πεθαίνουν, σπίτια γκρεμίζονται, το δέντρο της αυλής του παππού μας κόβεται, το σιντί καταργεί το δίσκο και το μπ3 το σιντί, το ευρώ τη δραχμή και το μονοτονικό το πολυτονικό... Άλλοτε δικαίως κι άλλοτε αδίκως, πάντα αυτοί οι αποχωρισμοί κάποιους τους πονάνε.

Το τέλος του Santé
Ένας αποχαιρετισμός στην πιο cult μάρκα ελληνικών τσιγάρων
Του Γιώργου Παυριανού

Αυτές τις μέρες θυμήθηκα φίλους και γνωστούς που κάπνιζαν μανιωδώς Sante. Το θρυλικό τσιγάρο με το υπέροχο πακέτο και το βαρύ χαρμάνι (0,7mg νικοτίνη, 18 mg πίσσα) που η εταιρεία Philip Morris κατάργησε λόγω χαμηλών πωλήσεων. Το τσιγάρο που ξεγέλασε τους καπνιστές με το υπέροχο πακέτο και το όνομά του (sante σημαίνει υγεία), δεν υπάρχει πια.

Όταν ο Χαρίλαος Κωνσταντίνου μαζί με τα αδέλφια του κατοχύρωναν, το 1931, το βιομηχανικό σήμα ενός νέου τσιγάρου, του Sante, ίσως ούτε οι ίδιοι φαντάζονταν ότι το κόκκινο πακέτο με την ξανθιά γυναίκα και τα χρυσά γράμματα θα ήταν το καλύτερο μάρκετινγκ της εποχής. Το πρώτο πακέτο είχε επάνω τη μορφή μιας γυναίκας που καπνίζει. Αριστερά έγραφε «Δίπλωμα ευρεσιτεχνίας Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας αρ. 2373» και δεξιά «Πιστοποιητικόν Χημείου Εθνικού Πανεπιστημίου ότι περιέχει ελάσσονα νικοτίνην αρ.2373». Είναι προφανές ότι προσπαθούσε να αναδείξει το όνομά του, ότι είναι υγιεινό, αλλά πια το ξέρουμε, δεν υπάρχει υγιεινό τ σιγάρο.

Η εταιρεία ανέθεσε σε ένα ζωγράφο να στολίσει το πακέτο με το πρόσωπο μιας όμορφης γυναίκας που καπνίζει. Για χρόνια όλη η Αθήνα συζητούσε για την ταυτότητά της. Άλλοι έλεγαν ότι είναι η αγαπημένη του ζωγράφου, άλλοι ότι είναι γνωστή Αθηναία της εποχής, μέχρι που αποκαλύφθηκε ότι ήταν η Ζωζώ Νταλμάς, διάσημη ηθοποιός και χορεύτρια. 

[...Ακολουθούν πληροφορίες για τη Ζωζώ Νταλμάς.]

Θυμάμαι τη φίλη μου Ρηνιώ Παπανικόλα. Όχι μόνο κάπνιζε μανιωδώς Sante, αλλά τα στέγνωνε κιόλας για να είναι ο καπνός ξερός. Έκαιγε η σόμπα μέσα στο σπίτι και γύρω ήταν ανοιγμένα δεκάδες κόκκινα πακέτα για να στεγνώνουν. Η υπέροχη βραχνάδα της φωνής της, που ακουγόταν μαγική από το ραδιόφωνο, είχε γίνει από χιλιάδες Sante. Αυτό το ρημαδοτσίγαρο την έφαγε όμως στο τέλος.

«Συμβαίνει με τις αυταπάτες ό,τι και με τις πατρίδες: ο καθένας έχει τη δικιά του. Κι εμείς που καπνίζουμε έχουμε την αυταπάτη μας και αυτοί που δεν καπνίζουν δεν πάνε πίσω. Αν και κατά βάθος εμείς, “της απωλείας”, ξέρουμε καλά τι είδους φωτογένεια προσδίδουμε στα σωθικά μας...» γράφει η Ζυράννα Ζατέλη σε μια προσπάθεια να εξηγήσει την ψυχολογία του καπνιστή.

Η Ζυράννα καπνίζει Sante εδώ και πολλά χρόνια. Tην πήρα τηλέφωνο. «Ναι, το ξέρω ότι δεν βγαίνουν πια» μου είπε. «Με σταμάτησε ένας νεαρός ανήμερα των Θεοφανίων έξω από το σπίτι μου και με ρώτησε τι θα κάνω τώρα χωρίς Sante». «Τι θα κάνεις;» «Κοίταξε να δεις... Εγώ από καιρό, για λόγους οικονομίας, καπνίζω στριφτά... Έχω φυλάξει όμως μερικά πακέτα και τα βάζω μέσα».

Το Sante έζησε 85 χρόνια, πήρε βραβεία σε διεθνείς εκθέσεις, συγγραφείς έγραψαν κείμενα αφιερωμένα σε αυτό, «σινεμά και καφέ και τσιγάρα Σαντέ κι η φωνή σου βραχνή απ’ το βήχα», λέει η Αλέκα Κανελλίδου στο τραγούδι «Αλλιώτικος νόμος» σε στίχους Άκου Δασκαλόπουλου και μουσική Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, έγινε ταμπακιέρα, μαξιλάρι, αφίσα, έπαιξε σε ταινίες και φωτογραφίσεις, ήρθε όμως η ώρα να εγκαταλείψει το μάταιο τούτο κόσμο. A votre sante!

Σημείωση του ιστολόγου: δίπλα στο τραγούδι που παραθέτει ο παραπάνω αρθρογράφος -και σε άλλα- να προσθέσω και τη συλλογή νεοελληνικών διηγημάτων «Sante». Όποιος ξέρει αντίστοιχα έργα εμπνευσμένα από τον Άσσο, ας τα αναφέρει στα σχόλια.

Τετάρτη, 3 Φεβρουαρίου 2016

MARLBORO ADVANCE BLUE

                                                 


Άλλη μια νέα κυκλοφορία της Φιλιπ Μόρις Παπαστράτος που όπως συνήθως γίνεται, δανείζεται το brand Marlboro. Marlboro Advance blue λέγεται λοιπόν και ανήκει στην κατηγορία των light σημάτων με πίσσα 7/νικοτίνη 0,5. Το χαρακτηριστικό του τσιγάρου αυτού είναι το φίλτρο του που όμοιό του δεν υπήρχε στην ελληνική αγορά. Πρόκειται για κλασσικό συμβατικό φίλτρο μεγάλου μεγέθους σε άσπρο γκρι χρώμα όπου το χαρτάκι που το τυλίγει προεξέχει μερικά χιλιοστά προς τα έξω. Αποτέλεσμα, τα χείλη να μην ακουμπούν στο φίλτρο, παρά μόνο στο χαρτάκι που εξέχει. Την πατέντα αυτή την χρησιμοποιεί εδώ και χρόνια το Parliament  (δεν κυκλοφορεί Ελλάδα) αλλά και πολλά άλλα σήματα στο εξωτερικό, με την διαφορά πως συνήθως συνδυάζονται με φίλτρο άνθρακα. Εδώ άνθρακας δεν υπάρχει.

Το τσιγάρο δεν είναι κακό, αλλά δεν ενθουσιάζει κιόλας. Είναι αρκετά δυνατό για τις αναγραφόμενες αναλογίες πίσσας - νικοτίνης, δεν είναι δηλαδή αέρας κοπανιστός, έχει απαλή γεύση και γενικά καπνίζεται ευχάριστα χωρίς να ενοχλεί τον λαιμό αλλά και χωρίς να έχει κάτι το ιδιαίτερο επίσης. Τυπικό Marlboro.

Κάτι που μου έκανε εντύπωση. Ανοίγοντας το πακέτο εμφανίζεται μπροστά ένα μπλε χαρτάκι, όπως πάντα άλλωστε σε νέα σήματα. Πάνω - πάνω ήταν γραμμένη μια ατάκα, εντελώς ανάξια σχολιασμού "Not like any other" νομίζω έγραφε, οκ, και πιο κάτω τρεις άλλες. Η πρώτη ήταν για το φίλτρο, που δεν ακουμπά στα χείλη (δεν ξέρω τι κερδίζεις με αυτό αλήθεια), η δεύτερη για το γεγονός πως δεν μυρίζεις καπνίλα (εντάξει έχει και άλλα σήματα η εταιρία που κάνουν την ίδια δουλειά) και τέλος η τρίτη όπου έγραφε πως η στάχτη του είναι συμπαγής! Δεν το ξαναπέτυχα σε τσιγάρο, να γίνεται δηλαδή ιδιαίτερη μνεία στην στάχτη του.  Επιπλέον, δεν ξέρω αν αυτό επιτυγχάνεται λόγω του φίλτρου, του χαρτιού ή των καπνών του.

Δεν με απογοήτευσε, μα δεν νομίζω να το αγοράσω ξανά είναι η αλήθεια.Τρέχουσα τιμή 4 ευρώ. 

Δευτέρα, 16 Νοεμβρίου 2015

ΤΑ ΚΑΤΟΣΤΑΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΓΟΡΑΣ

Η ανάρτηση αυτή, που θα συμπληρώνεται σταδιακά, προέρχεται εξ ολοκλήρου από συνεργασίες φίλων του μπλογκ, αρχικά του Αναστάση Καραντή και καθ' οδόν και άλλων. Οι συμβολές των υπολοίπων είναι μαζεμένες στο τέλος της ανάρτησης. Ευχαριστούμε ιδιαίτερα όλους τους συμμετέχοντες, και προτρέπουμε κάθε άλλο αναγνώστη που επιθυμεί να μας στέλνει τις κριτικές του.

Οι τιμές που αναγράφονται είναι Νοεμβρίου 2015.

1) ASSOS RED 100s. 

Ελαφρύ για τα νούμερά του (10 - 0,8) τσιγάρο, το οποίο, αν και δεν χτυπάει στο λαιμό (βασικό), είναι εντελώς ουδέτερο γευστικά. Ένα πακέτο (για τη συλλογή μου) και τέρμα. 

Τιμή : 3,50 ευρώ.

2) JOHN PLAYER SPECIAL 100s (10-0,9). 

Τα καπνίζω αυτό το διάστημα. Είναι αρκετά αρωματικά virginia, από τα κλασικά εγγλέζικα θα έλεγα. Γευστικότατα και δεν ενοχλούν στο λαιμό. Θα τα έβαζα -σήμερα- γευστικά, δίπλα στα "ROTHMANS INTERNATIONAL" & "DUNHIL INTERNATIONAL"(αν κι αυτά δεν είναι 100ς). Τα κρατάμε -κατά τη γνώμη μου- ως καλά, μέχρι να κλείσει ο κύκλος των 100ς. 

Η τιμή τους : 3,50 ευρώ.

3) MARLBORO 100s (10-0,8). 

Το MARLBORO αποτελεί ένα θρυλικό τσιγάρο και στην Ελλάδα. Ειδικά οι έφηβοι των αρχών των '80ς (στους οποίους κι ανήκω), αφήναμε, σιγά - σιγά, τα ελληνικά, και παίρναμε το, κυρίαρχο, για τους νέους, τσιγάρο της εποχής, το «MARLBORO», στο κλασικό, κόκκινο, σκληρό πακέτο. Θυμάμαι και την τιμή του : 35 δραχμές! Προσωπικά κατέληξα στο κόκκινο μαλακό, όταν ήθελα να καπνίσω τη συγκεκριμένη μάρκα. Στις αρχές των '90ς, όπου υπηρετούσα τη θητεία μου στο πολεμικό ναυτικό, πέρασα στα MARLBORO 100’ς. Τότε μου άρεσαν και τα καθιέρωσα, όσο υπηρετούσα. Το ξανακάπνισα -για λίγο- το καλοκαίρι του 2014, αλλά δεν μου άρεσε, δεν ήταν φιλικό στο λαιμό (μου), όπως είναι το κόκκινο μαλακό, κι είχε χάσει από γεύση, όπως γενικά, κατά τη γνώμη μου, όλες οι ετικέτες του MARLBORO που κυκλοφορούν στην Ελλάδα. Τώρα και με την άθλια αισθητική αλλαγή του πακέτου, το MARLBORO (και το 100ς) αποτελεί για μένα νοσταλγικές αναμνήσεις κι ιστορία...

4) PALL MALL 100s (κόκκινα / 10 - 0,8)

Ιστορικό σήμα, από το 1899, και με ιστορία και στην Ελλάδα (τα έχει γράψει ο Πέτρος). Θυμάμαι από την ελληνική ταινία "Λόλα"(των 60ς), όπου ο Κούρκουλος (βγαίνοντας από τη φυλακή), πηγαίνει στην Τρούμπα και συναντά την Καρέζη (Λόλα), και της λέει σου έφερα τα αγαπημένα σου τσιγάρα και βγάζει και της δίνει ένα πακέτο PALL MALL άφιλτρα (φαίνεται καθαρά στη σκηνή της ταινίας). Για να επανέλθω στα PALL MALL 100s, είναι πλέον, ένα συνηθισμένο american blend. Ίσως να έλεγα πως έχει ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό, μια ελαφρά επίγευση πούρου (αποτέλεσμα, προφανώς, του χαρμανιού). Καπνίζεται άνετα (δεν χτυπάει στο λαιμό), αλλά -αν και διαρκεί και δεν καίγεται γρήγορα- σε δυσκολεύει λίγο στη ρουφηξιά και δεν έχει καλή καύση. Ίσως αυτά, όμως, να είναι λεπτομέρειες για τους σχολαστικούς. Είναι ένα τσιγάρο που καπνίζεται άνετα, αλλά δεν κολλάς μ' αυτό.... Να σταθώ, όμως, στο ωραίο κόκκινο πακέτο, με την αναγραφή NEW ORLEANS 100s. Όπως και να το κάνουμε, το PALL MALL έχει την ιστορία του και την αίγλη του.

Τιμή (Νοέμβριος 2015): 3,50 ευρώ.

5) MORE INTERNATIONAL (κόκκινο / 9 - 0,8). 

Αυτό, βέβαια, είναι slim 120ς, μάλλον το μόνο 120ς που κυκλοφορεί στην ελληνική αγορά. Είχα να το καπνίσω από τα '80ς! Εμφανισιακά παραμένει το ίδιο, δηλαδή,με το χαρακτηριστικό καφέ τσιγαρόχαρτο, αλλά έχει χάσει την, άλλοτε, δυνατή του γεύση, λόγω της γενικής μείωσης των περιεκτικοτήτων που έχει επιβληθεί. Αν στην ουδετερότητα (πλέον) της γεύσης του, προσθέσω και την κακή καύση του, με την τιμή του (Ιανουάριος 2016) 4,20 ευρώ, είναι, κι αυτό, ένα τσιγάρο, για τη συλλογή και για τη φιγούρα της εμφάνισής του. Σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί επιλογή για καθημερινό κάπνισμα, ή, έστω, για απολαυστικό.

6) DUNHILL FINE CUT (μαύρο / 10 - 0,9). 

Κανονικά είναι ανάμεσα σε King Size και 100ς (με πάχος μεταξύ κανονικού τσιγάρου και slim), αλλά, στα καπνοπωλεία, το έχουν στην κατηγορία των 100ς. Κάπου ανάμεσα είναι κι η γεύση του, όχι ουδέτερη, αλλά όχι κι ενδιαφέρουσα (κι ας γράφει ότι περιέχει μείγμα Virginia & oriental καπνών). Είναι "λίγο" για ένα σήμα σαν το "DUNHILL". Αν λάβουμε, επίσης, υπόψη ότι καίγεται γρήγορα κι ότι η τιμή του είναι (Δεκέμβριος 2015) 4,30 ευρώ, το προτείνω μόνο ως δοκιμή και συλλογή του πακέτου. Τελικά "DUNHILL" (στις μέρες μας) = "DUNHILL INTERNATIONAL"!

Αναστ. Καραντής

PETER STUYVESANT RED 100s

Ιδιο με του κανονικου μεγεθους τσιγαρο που τραβαει ελαφρως χειροτερα λογο του μηκους του,με καλες γενικα πωλησεις αφου βγηκε προσφατα στην αγορα. Σαν γευση ειναι τυπικο αμερικανικο χαρμανι αρκετα πικαντικο ενω η γευση των ανατολικων καπνων γινεται περισσοτερο αντιλιπτη σε σχεση με αλλα τσιγαρα του ιδιου τυπου ενω υπαρχει και το τεχνιτο αρωμα τουλαχιστον στα σκληρα πακετα. Γενικα ειναι καλο τσιγαρο με καλη τιμη στα 3,50 ευρω.

Ανώνυμος

SUPERKINGS

Τσιγαρο της Imperial Tobacco αδερφικο σημα του John Players που καποτε κυκλοφορουσε ως John Players Surekings. Tσιγαρο μηκους 100s αρκετα σπανιο στην Ελλαδα στην οποια κυκλοφορει απο πολυ παλια με σχεδον ανυπαρκτα ποσοστα πωλησεων και το οποιο μπορει να βρεθει κυριως σε τουριστικους προορισμους ειτε κατοπιν παραγγελιας. Το χαρμανι του ειναι κλασσικο βρετανικο Virginia χωρις προσθετα και η γευση του πλουσια ενω τσιμπαει λιγο στο λαιμο αλλα τα καπνα του ειναι σαφως καλης ποιοτητας. Αξιζει για περιστασιακο καπνισμα αν το βρειτε. Περιεκτηκοτητες 10,0,9 και τιμη 4,20.
Ανώνυμος

CAMEL 100's μπεζ πακέτο. 

American blend τσιγάρο με μίξη βιρτζίνια-μπέρλεϊ-ανατολίτικα καπνά. Πρώην σήμα της RJ REYNOLDS και τώρα ανήκει στην JT INTERNATIONAL. Το 2002 πάρθηκε η απόφαση να αλλάξει το πολύ όμορφο πακέτο και έγινε προς το χειρότερο. Το χαρμάνι του προσδίδει ένα απολαυστικό κάπνισμα, όπως και το πολύ καλό φίλτρο του.
Το σήμα αυτό δεν το βρίσκεις πολύ εύκολα στην Ελλάδα.
Τιμή: 4,20.
Περ: 10 - 0,9 - 10 σύμφωνα με το πακέτο που κρατώ αυτήν την στιγμή.
Μάκης Δημάκης

WINSTON 100s.

Λιγο πολυ ειναι γνωστο τσιγαρο στους περισσοτερους η εκδοχη ομως σε κατοσταρι εχει κυκλοφορησει τελευταια, με καλες πωλησεις ειδικοτερα στις light εκδοχες silver και blue. Eγω δοκιμασα το κλασσικο το κοκκινο και μπορω να πω πως μου αρεσε περισσοτερο απο το κανονικο καλη καυση, διακριτικο αρωμα και σωστο βαρος σιγουρα καλη επιλογη και σε καλη τιμη αφου κοστιζει 3.50 ευρω χωρις ομως να ειναι και κατι το εξαιρετικο.
Περιεκτηκοτητες 10 πισα,0,8 νικοτινη.

Ανώνυμος

WEST 100s.

Το τσιγαρο αυτο κυκλοφορησε το 1981 απο τη Reemstma στη Δυτικη Γερμανια με αρκετα καλες πωλησεις εκει και στην Πολωνια οπου ειναι στη δευτερη σημερα το νουμερο ενα σημα σε πωλησεις ενω το 2002 εξαγοραστηκαν τα δικαιωματα του απο την Imperial Tobacco. Στη χωρα μας το θυμαμαι απο τη δεκαετια του 90, το καπνιζε αρκετος κοσμος στο κλασσικο ασπροκοκκινο πακετο. Σημερα βλεπω μονο το κατοσταρι να κινειται, το δοκιμασα προσφατα αλλα δεν μου πολυαρεσε αυτα βεβαιως ειναι γουστα. Σαν τσιγαρο ειναι τυπικο αμερικανικο χαρμανι μετριας ποιοτητας ενω εχει και μια πουροειδη επιγευση, η καυση του ειναι κακη και γρηγορη αλλα ειναι χορταστικο θα ελεγα. Η τρεχουσα τιμη του ειναι 3,50 ευρω και οι αναλογιες του 10 και 0,9. Σαν γενικη διαπιστωση πιστευω πως δεν αξιζει, υπαρχουν καλυτερες επιλογες σε αυτη τη κατηγορια.

Ανώνυμος

Κυριακή, 1 Νοεμβρίου 2015

ΤΙ ΔΙΑΒΑΖΟΥΝ ΟΙ ΚΑΠΝΙΣΤΕΣ;

Κάθε τόσο ρίχνω μια ματιά στα στατιστικά του μπλογκ. Οι επισκέψεις ημερησίως είναι κατά μέσο όρο γύρω στις 800, μηνιαίως γύρω στις 25.000.

Μπορώ να δω ποιες είναι οι δημοφιλέστερες αναρτήσεις την τελευταία ημέρα, την τελευταία εβδομάδα, τον τελευταίο μήνα, και διαχρονικά. Συνήθως τα στατιστικά της ημέρας είναι συγκυριακά. Στου μήνα και κυρίως στης εβδομάδας πάντοτε προηγούνται οι πρόσφατες, που διαχρονικά μπορεί να μην έχουν μεγάλη επισκεψιμότητα. Στα διαχρονικά, αντίθετα, οι πρόσφατες υποβαθμίζονται αφού δεν είχαν ακόμη την ευκαιρία να διαβαστούν από τόσους αναγνώστες όσους έχουν οι παλιές.

Το ενδιαφέρον είναι ότι διαχρονικά οι αναρτήσεις για καπνούς φαίνονται να τραβάνε περισσότερο ενδιαφέρον από εκείνες για τσιγάρα.

Τις περισσότερες επισκέψεις τον τελευταίο μήνα, αλλά και διαχρονικά, έχει η ανάρτηση «Τα 10 καλύτερα τσιγάρα στην Ελλάδα», που δεν παρουσιάζει τα 10 καλύτερα τσιγάρα αλλά ρωτάει τη γνώμη των αναγνωστών. (Είναι επίσης πρώτη και την τελευταία εβδομάδα, και τρίτη σήμερα.)

Από κει και πέρα:

Μέσα στα υπόλοιπα 9 του τοπ 10 του τελευταίου μήνα έχουμε τέσσερις αναρτήσεις για καπνούς (Oriental Mist, Wolfway ο ομώνυμος, Έπος και Άσσος Άνευ - 4 στα 4 ελληνικά), τέσσερις για τσιγάρα (Marlboro Menthol που είναι πρόσφατο, Καρέλια φίλτρο, Davidoff και Άσσος Άνευ - δύο στα τέσσερα ελληνικά), και μία γενικού ενδιαφέροντος (Νέες κυκλοφορίες - το πρόσφατο).

Στα αντίστοιχα από την έναρξη λειτουργίας του μπλογκ έχουμε εφτά αναρτήσεις για καπνούς (Old Holborn, Craven, Golden Virginia, Pueblo, Marlboro, Άσσος, Drum - μόνο ένα στα 7 ελληνικό) και δύο για τσιγάρα (Davidoff και, απρόσμενα, George Karelias & Sons μαλακό - ένα στα δύο ελληνικό).