Δευτέρα, 14 Απριλίου 2014

Assos κόκκινη κασετίνα

 Για λίγο διάστημα συλλεκτικές κασσετίνες ΑΣΣΟΣ. Απο χαρμάνι ίδιο με το Red,το τίμιο για τα λεφτα του τσιγάρο,με την πλούσια και απαλή γεύση. Ευχαριστω τον Θανάση για την φωτογραφία που μου έστειλε. Επειδή οι λεπτομέρειες του πακέτου δεν φαίνονται καλά,υπάρχει η επιγραφη Παπαστρατος νο1,έτσι δηλαδη όπως ήταν το αρχικό ονομα της μάρκας την δεκαετία του 30 και όχι Ασσος,ονομασια που επικρατησε αργοτερα αρχικά στην πιάτσα και μετα πέρασε στα πακέτα.Επίσης απο κάτω γραφει παλιομοδίτικα ΑΘΗΝΑΙ

Τετάρτη, 8 Ιανουαρίου 2014

St. Michel άφιλτρο

 Η παρακάτω τσιγαροκριτικη είναι απο τον φίλο του blog Πέπε.Αναδημοσιευω:


Τα St. Michel (Σαιν Μισέλ) είναι ένα τυπικά παραδοσιακό βελγικό τσιγάρο. Φαίνεται δε ότι είναι το κατεξοχήν παραδοσιακό τσιγάρο του Βελγίου, περισσότερο από άλλα της ίδιας κατηγορίας: εκείνο που συνδέεται με όλες τις μνήμες, τους θρύλους, τον παππού του κάθε Βέλγου, τη νοσταλγία του παρελθόντος.

Κάθε χώρα έχει έναν παραδοσιακό τοπικό τύπο χαρμανιών. Συνήθως τσιγάρα μ' αυτό το χαρμάνι βγαίνουν και λαϊκά και πολυτελή, και συνήθως -τουλάχιστον για τα λαϊκά- η βάση είναι τα εγχώρια καπνά, αφού ο καπνός καλλιεργείται σχεδόν παντού στη γη. Στην ίδια λοιπόν κατηγορία με τα Σαιν Μισέλ παραδοσιακά βέλγικα τσιγάρα είναι τα Μπάστος, τα Μπέλγκα κ.ά..

Το Σαιν Μισέλ άφιλτρο είναι κάπως ειδική περίπτωση. Ανήκει στις λαϊκές μάρκες, αλλά έχει χαρμάνι «με καπνά από είκοσι χώρες». Βασικά πρόκειται για σκούρο χαρμάνι, που θυμίζει τα γερμανικά Rothhandle (όσο βέβαια μπορώ να τα θυμηθώ από 15 ή 20 χρόνια). Είναι από τα ελάχιστα τσιγάρα που μπορώ να χαρακτηρίσω δυνατά, από τότε που ισχύουν τα ανώτατα όρια πίσσας και νικοτίνης. Πλούσια και χορταστική γεύση, στρογγυλή, αρκετά μεν πικάντικη αλλά σαφώς χωρίς την ιδιαίτερη αιχμηρότητα των γαλλικών σκούρων τσιγάρων. Για το άρωμά του ο RJ the smoker λέει ότι θυμίζει δέρμα. Εγώ δε φτάνω σε τόσο λεπτές διαπιστώσεις: το μόνο που έχω να πω είναι ότι μυρίζει καπνό και όχι χημεία (θα τα 'χει βέβαια τα πρόσθετά του αλλά όχι πεταμένα μες στη μέση), και μάλιστα καπνό ευχάριστο και ασυνήθιστο, για Έλληνα καπνιστή τουλάχιστον. Όχι όμως τόσο ασυνήθιστο ώστε να τρομάξει ή να ξενίσει τον απροετοίμαστο καπνιστή. Ομαλή, αρκετά αργή καύση, που φτάνει μέχρι και 7 λεπτά, δηλαδή πάρα πολύ για ένα άφιλτρο μήκους Κάμελ ή Άσσου σκέτου.

Τείνω προς το συμπέρασμα ότι όταν τα πολύ βαριά τσιγάρα χρειάστηκε να ελαφρύνουν λόγω της νέας νομοθεσίας, αυτό έγινε κατά πολύ μεγάλο ποσοστό αλλάζοντας το χαρτί. Στρίβοντας το περιεχόμενο ενός τσιγάρου Σαιν Μισέλ σε χαρτάκι στριφτού, βγήκε ένα πραγματικά πολύ βαρύ τσιγάρο (ανεκτό ωστόσο, όχι βίαιο), ανάλογο της φήμης που είχε παλιά η συγκεκριμένη μάρκα ως η πιο βαριά της χώρας.

Το Σαιν Μισέλ σκέτο είναι πολύ πιο εύγευστο και πιο γλυκόπιοτο από το Μπέλγκα φίλτρο, το μόνο άλλο τσιγάρο της ίδιας κατηγορίας που έχω δοκιμάσει. Γενικά είναι από τα καλύτερα τσιγάρα μη πολυτελείας που έχω καπνίσει: πιο του γούστου μου από κάθε αμέρικαν μπλεντ και βιρτζίνια, πιο αυθεντικό από τα ελληνικά «παραδοσιακά» τσιγάρα έτσι όπως έχουν γίνει σήμερα, με περισσότερη ουσία και λιγότερο σαματατζήδικη γεύση από τα Γκολουάζ και τα Ζιτάν (έτσι όπως έχουν γίνει σήμερα, επίσης). Το συνιστώ οπωσδήποτε σε όποιον καταλαβαίνει, διαβάζοντας, ότι έχει παρόμοια γούστα με τα δικά μου και σε κάθε φιλέρευνο και περιπετειώδη καπνιστή.

Πίσσα 10, νικοτίνη 0,7. Τιμή 6,40 ευρώ το εικοσιπεντάρι πακέτο (αρκετά νορμάλ για Βέλγιο, απαγορευτική βέβαια για μας).

Βλ. και κριτική από τον RJ the smoker: http://www.youtube.com/watch?v=ll-gSPsIMpQ, από το 8:00 λεπτό.

Επειδή πλέον στο Βέλγιο τα πακέτα είναι χάλια, επισυνάπτω μια φωτογραφία παλιότερου πακέτου από τον Zigsam. Επί της ουσίας ο σχεδιασμός είναι απαράλλακτος, απλώς η εικόνα του Αρχαγγέλου έχει συρρικνωθεί για να χωρέσουν όλα τα αντικαπνιστικά. Επισυνάπτω επίσης και τη φωτογραφία ενός τσιγάρου, πάλι από τον Zigsam, από το 1950. Σήμερα είναι ακριβώς το ίδιο, εκτός ότι λείπει η λέξη Βρυξέλλες.

Μερικά ιστορικά:

Το Σαιν Μισέλ, δημιουργία του Felicien Gosset (Φελισιέν Γκοσέ), έχει ιστορία που ανάγεται στο 1885. Εκείνη την εποχή τσιγάρα αγόραζαν μόνο οι εύποροι. Οι καπνιστές τσιγάρου των οικονομικά κατώτερων τάξεων έστριβαν. Ο Γκοσέ ήταν ο πρώτος στο Βέλγιο που συνέλαβε την ιδέα ενός έτοιμου τσιγάρου που να είναι προσιτό σε κάθε βαλάντιο. Συνδυάζοντας την καπνογνωσία του με ένα δαιμόνιο επιχειρηματικό ταλέντο, έφτιαξε ένα τσιγάρο που εξ αρχής ταυτίστηκε με το Βέλγιο (ο αρχάγγελος Μιχαήλ είναι σύμβολο οικείο σ' όλους τους Βρυξελιώτες) και απέκτησε σύντομα πρωτοφανή επιτυχία. Στην αρχή πουλιόταν χύμα. Από τη στιγμή που μπήκε σε πακέτο, η εμφάνισή του έχει μείνει σχεδόν αναλλοίωτη. Οι διαφημίσεις του αποτελούν πολιτισμικό κεφάλαιο για το Βέλγιο.

Η ακμάζουσα καπνοβιομηχανία παρέμεινε επί γενιές στους απογόνους Γκοσέ, οι οποίοι έμειναν πιστοί στην παράδοσή τους χωρίς να κλονιστούν από τις αλλαγές στα καπνιστικά ήθη. Όταν, λ.χ., το ανταγωνιστικό Μπέλγκα έβγαλε εκδοχή με φίλτρο το 1964, η εταιρεία Γκοσέ απάντησε με τσιγάρο φίλτρου άλλου σήματός της, αλλά κράτησε άφιλτρο το Σαιν Μισέλ μέχρι το 1975, ενώ παράλληλα έβγαζε κατόπιν αδείας τα Κάμελ στο Βέλγιο. Γενικά το Σαιν Μισέλ έβγαλε ελάχιστες παραλλαγές, με την αρχική, το μικρό άφιλτρο στο πράσινο πακέτο, να είναι πάντα η ναυαρχίδα.

Το 1982 η εταιρεία αγοράστηκε από την Reynolds, χωρίς να αλλάξουν πολλά στην πολιτική της για το Σαιν Μισέλ. Το 1992 η Reynolds όλη μαζί πέρασε στην Japan Tobacco. Μόνο γύρω στο 2010 βγήκαν τα νέα Σαιν Μισέλ με αμερικάνικο χαρμάνι σε σκληρό κινγκ σάιζ πακέτο, σα να λέμε τα αντίστοιχα Άσσος Ιντερνάσιοναλ / Γκολουάζ Μπλοντ κλπ., ενώ τα δύο παλιά Σαιν Μισέλ, φίλτρο και άφιλτρο στο μικρό μαλακό πράσινο πακέτο, φαίνεται να διατηρήθηκαν πολύ πιο αναλλοίωτα απ' ό,τι τα αντίστοιχα δικά μας (σπασμένα με πολύ Βιρτζίνια που κάνει το ανατολικό ημιανατολκιό). Βέβαια δεν το είχα καπνίσει και πιο παλά για να ξέρω, ούτε φαντάζομαι ότι τα 19,8 mg πίσσας και 1,5 νικοτίνης του 1970 έπεσαν στο μισό χωρίς καμία αλλαγή στο χαρμάνι, αλλά το Σαιν Μισέλ βγάζει ένα άρωμα και μια γεύση αυθεντικότητας και παλιακότητας. 

Σήμερα βέβαια οι πωλήσεις του είναι πεσμένες και θεωρείται κάτι σαν καλτ.


Πέμπτη, 21 Νοεμβρίου 2013

OLD TOWN

  Μετα απο αρκετα χρόνια σιγής και συρρικνωσης.η αλλωτε κραταια καπνοβιομηχανια της Ξανθης επανερχεται με νέο προιον,τον καπνο στριφτου OlD Town που κυκλοφορει σε δυο εκδοχες τον Μπλε(βαρυ) και τον Κίτρινο(ελαφρυ).Αν και το καλαισθητο λογοτυπο ειναι όντως ωραιο,η συσκεασια συνολικα παραπέμπει σε αλλο προιον,πραγμα που με ξενισε και δεν μου δημιουργησε σοβαρες προσδοκιες.
 Να μην τα πολυλογω, αγορασα τον Μπλε και εντυπωση μου έκανε η μεγαλου μεγεθους καπνοσακουλα,αναλογη των παλιων 50αριδων καπνων.Ευτυχως με το πρωτο ανοιγμα καταλαβα πως ο καπνος δεν ειναι το κλασσικο Βιρτζινια με κολωνια που φοβόμουν,αλλα προκειται περι ενος Αmerican Blend που υπαρχει και μια μικρη αισθηση γευστικα,Ξανθιωτικου μπασμα,μέτριας προς το ξερο,αλλα παντα σε ανεκτα επίπεδα, υγρασίας,με αρκετα σκουπιδακια. Το βαρος του ειναι ικανοποιητικο,ενω τα όποια πρόσθετα δεν γίνονται καθόλου αντιληπτα.Όσοι ψαχνονται με additive free καπνους του εξωτερικου,αυτον θα τον λατρεψουν.
 Εμένα προσωπικα δεν με ενθουσιασε,αλλα πρεπει να πω πως μου εκαναν τρακα αρκετα ατομα και οι περισσοτεροι δηλωσαν πως θα γινουν μονιμοι καταναλωτες του old town.Ειμαι σχεδον σιγουρος πως θα πάει  καλα εμπορικά.Ελπίζω να ειναι η αφαιτηρια για καλυτερες μερες στην ΣΕΚΑΠ.

 Τι φωτο μου τις εστειλε φιλος απο την Ξανθη και τον ευχαριστω.

Τετάρτη, 13 Νοεμβρίου 2013

Drum Red/Natural Flavor-Premium American Tobacco


Καινουργια σειρά καπνών Drum εγκαινιαζεται στην χωρα μας.Δεν ξερω αν θα είναι διεθνες προιόν ή απλα για την εσωτερικη αγορά,πάντως σηματοδοτει μια στροφη στα χαρμανια των στριφτων προς το ευλογημενο American Blend. Εξηγουμαι:Παραδοσιακα οι καπνοι στην Ελλαδα ήταν δύο τυπων α)Ολλανδικο χαρμανι, copy paste του Drum Original και β)Αντιγραφα του κίτρινου Old Holborn. Το μεγαλο κοινο που πλεον στρεφεται σε αυτο το στυλ καπνισματος,συνηθισμενο ως τωρα σε βιομηχανικα τσιγαρα,τα οποια κατα 90% στην Ελλαδα ειναι American Blend,φαίνεται να ειναι το νεο target group που στοχευει η καθε καπνοβιομηχανια.
 Drum Red: Ισορροπημενος καστανοξανθος καπνος,με αριστο λεπτο κόψιμο,χωρις πολλα σκουπιδια.Γεματη αλλα 'οχι πολυπλοκη γευση στο σωστο βαρος για full flavor καπνισμα. Δεν είναι κάποιο προιον που με ενθουσιασε,αλλα δεν μπορω να σκεφτω κατι αρνητικο.Σίγουρα ο καλυτερος,για τα προσωπικα μου γουστα πάντα, Drum. Θα τον ξαναγοραζα ευχαριστως.
Drum Natural: Έχοντας ειδη δοκιμάσει τον κόκκινο,ειχα υψηλες προσδοκίες για αυτο τον καπνό.Πολλα ξανθα καπνα και ελαχιστα σκουρα,τα Kentucky που υπήρχαν κατα 30% στον παλιο Natural απουσιαζουν εδω.Καλο κοψιμο,χωρις σκουπίδια,αδιαφορη γευση και Light στο βαρος. Είναι μυστηριο για εμενα,η επιλογη της Ιmperial για αυτο το προιον την ωρα
 που κυκλοφορησε και ο Drum Yellow. Οσοι πάντως ενδιαφερονται για ενα απαλο καπνο χωρις προσθετα ας τον δοκιμασουν.
 Οι φωτογραφίες δεν μου ανοίκουν,τις βρηκα στο ιντερνετ. Σεβόμενος αυτους που τις ανεβασαν κρατησα το λογοτυπό τους,αν και δεν εχω καμιά σχεση με την εταιρεία.

Δευτέρα, 23 Σεπτεμβρίου 2013

PRINCE Additive Free


Η πρωτη κυκλοφορια της νεας σεζον ήρθε απο την British American Tobacco,το Prince χωρις προσθετα.Ειχε ξανακυκλοφορησει αναλογο Prince παλια,με την ονομασια Prince Indian Summer το οποιο καταργηθηκε.Φυσικα δεν μιλαμε για το ίδιο προιον.
  Εξωτερικα,πακετο μινιμαλιστικο,αδιαφορο,που σε προδιαθετει αριστα για το προιον.Αναλογίες 0,8 και 10,φιλτρο περιεργου χρωματος,ουτε ασπρο ούτε καφε,που οπως αποδειχθηκε δεν τραβάει με τίποτα.
  Συνηθως πριν γραψω για καποιο προιον καπνιζω τουλαχιστον δυο πακετα.Εδω δεν χρειαστηκε.5 τσιγαρα που καπνισα με το ζόρι, ήταν υπεραρκετα. Για εναν καπνιστη που θελει εντονη γευση και βαρος,σαν εμενα, το τσιγαρο αυτο ειναι βασανιστικο.Αν και τα καπνα του δεν ειναι καθολου ασχημα,ο blender κατασκευασε κατι πολυ απαλο,στην ουσία Light,πραγμα αδικαιολογητο όταν βγαινει κατω απο ενα ονομα συνωνυμο με το βαρυ τσιγαρο,όπως το Prince.Η νικοτινη θα επρεπε να ειναι στο maximum 1,0,ειδικα όταν δεν υπαρχουν προσθετα για extra γευση.Επισης ειναι τσιγαρο εξαιρετικα βραδυκαυστο,στοιχειο που μου εσπασε τα νευρα.Παντως πιθανολογω πως πολλοι θα εχουν αντιθετη γνωμη με την δικη μου,ισως να μπορει να βρει το κοινο του σε ανθρωπους που αρεσει ο απαλος καπνος.
  Μακαρι να παει καλα παντως,να δημιουργησει μια κινηση στην αγορα,μια και θα ήταν πολυ ωραιο να δοκιμασουμε και εδω additive free τσιγαρα,σαν το Marlboro χωρις προσθετα που σαρρωνει σε Γαλλια και Γερμανια αυτο το διαστημα,Lucky Strike Straight Red(δες κριτικη) αλλα και το Straight Black,τσιγαρο που δημιουργησε η ΒAT με σκουρα καπνα απο Ινδονησια και Κολομβια.
 

Κυριακή, 16 Ιουνίου 2013

ΑΣΣΟΣ καπνος



Nεα εξαιρετικα ενδιαφερουσα κυκλοφορία απο την Φιλιπ Μορρις,ο καπνος στριφτου Ασσος.Το πρωτο προιόν μετα απο μια δεκαετια και παραπάνω,που θυμίζει την παλια Παπαστρατος,ως Ελληνικη βιομηχανια. Κοντρα στην πολιτικη που ακολουθησε η εταιρεια τα τελευταια χρονια,όπου ειδαμε καταργηση κλασσικων Ελληνικων τσιγαρων και συγχωνευση του με ξένα,η Μορρις αντιληφθηκε πως ο καιρος της ξενομανειας  περασε ανεπιστρεπτη.Αν θελει λοιπον να εξακολουθει να εχει δεσποζουσα θεση στην εγχωρια καπνοβιομηχανια θα πρεπει να παρακολουθησει τις νεες εξελιξεις και για μια ακομα φορα εδειξε πως εχει αριστα αντακλαστικα. Το εντυπωσιακο δεν ήταν λοιπον πως βγηκε καπνος Αssos,στην Βουλγαρια υπαρχει ειδη ο Ιντερνασιοναλ,το εντυπωσιακο ειναι πως σημειολογικα επιλεχθηκε το παλιο παραδοσιακο design,εσωτερικα και εξωτερικα,της κασετινας του Ασσου,
  Ας πάμε στο περιεχομενο, τι ειναι ο καπνος Ασσος και πόση σχεση εχει με την κλασικη κασετίνα.Σιγουρα δεν ειναι ανατολικο χαρμανι,αλλα δεν συμφωνω με σχολια που διαβασα πως ειναι απλα ενα American Blend. Αν μου επιτραπει το λεκτικα οξυμωρο θα  ελεγα πως ειναι ενα εκμοντερνισμενο παραδοσιακο προιόν,αρκετα ιδιαιτερο. Δεν εχω προσβαση στην Παπαστρατος,παντως η αισθηση μου ειναι πως ειναι ενα μειγμα ξανθων και σκουρων καπνων, Βιρτζινια με ανατολικα και ελαφρυ blending κακαο,το οποιο, δοξα τον Θεο,δεν γινεται αισθητο στο καπνισμα,αλλα ειναι μαλλον απαραιτητο μια και τα στριφτα απευθυνονται περισσοτερο σε νεαρης ηλικίας καπνιστες. Ως γευση παντως δεν ειναι αποκομμενο απο τα παλια Ελληνικα τσιγαρα,εχει εκεινο το γνωριμο καψιμο και την εντονη αισθηση καπνου που αρεσει σε εμας τους μερακλιδες. Απο βαρος επισης ειναι ικανοποιητικος για τα γουστα μου.
 Σαν αποτιμηση ειμαι προς το θετικο προσημο,το καπνισα με ευχαριστηση. Δεν μου αρεσουν γενικα τα στριφτα,οποτε το πιθανοτερο ειναι να μην τον ξαναγορασω συντομα,αλλα όταν ξαναπαρω καπνο αυτον θα ζητησω. Ως νεα κυκλοφορια μου αρεσε, ειναι ενα προιον σχετικα καινοτομο που δεν ακολουθησε την εμετικη συνταγη Βιρτζινια με κολονια,ουτε την αλλη του τυπικου American Blend.Για αυτο και μονο τον λόγο,ελπιζω να πάει καλα εμπορικά μήπως και δουμε ακομα τολμηροτερες κινησεις.
Ευχαριστω τον Αγγελο και τον Γιαννη για τις φωτογραφιες

Τρίτη, 29 Ιανουαρίου 2013

LUCKY STRIKE Straight Red

 Ειναι η νεα μοδα στην Γερμανια,όποια μαρκα υπαρχει να βγαινει και σε εκδοχη additive free,σε αυτο δεν εξαιρουνται και παρακμιακά σήματα τύπου L&Μ,JPS,Pall Mall κ.λ.π. Πιθανον οι καπνοβιομηχανιες να ετοιμαζονται για νεες τρελες ευρωαλλαγες.Εμεις σημερα θα ασχοληθουμε με το Lucky Strike Straight Red που ξεκινησε απο την Γερμανια,σαρωσε εμπορικα,εξαπλωθηκε στις περισσοτερες Ευρωπαικές χώρες,τελικά βγηκε ακομα και σε εκδοχη στριφτου τσιγαρου.Στην Ελλαδα δυστυχως δεν ηρθε,η BAT προτιμησε να κανει την epic fail κινηση του Lucky Strike Click and Roll.
 Δεν θα κουρασω με πολλα,ξερω πως λίγους ενδιαφερουν αυτες οι αναρτησεις. Το Straight Red δεν ειναι ασχετο προιον με το Original Red,η γευση ειναι παρομοια,ενα κλικ πιο δυνατη και ως τσιγαρο καπως πιο γλυκοπιοτο.Σωστη καυση,καλο τραβηγμα. Ειναι μυστηριο για εμενα,πως καταφεραν και εφτιαξαν ενα τετοιο χαρμανι σε additive free εκδοχη.Εμπειρικα αν το καπνιζα χωρις να γνωριζω θα ελεγα πως ειναι American Blend με αρκετα προσθετα.Απολαυστικο τσιγαρο
 Βαθμολογια 7,5 στα 10 δικαια.