Marlboro Core Flavor

  Ενα ακομα καινουργιο προιον που βγαζει η Philip Morris κατω απο το ονομα Marlboro,μετα απο μια σειρα τσιγάρων που κυκλοφορησε τα τελευταια χρονια(Flavor Plus,Filter Plus,Wides,Blend 29,Gold touch,Gold Advanced,Intense,Rolling tobacco,Pocket,slims κ.λ.π.) με κοινο χαρακτηριστηκο την μικροτερη ή μεγαλυτερη αποτυχια τους. Το γεγονος αυτο δεν το βρησκω ιδιαιτερα παραλογο,σχεδον θεωρω την αποτυχια προδιαγεγραμενη,αφου ναι μεν λογο της απαγορευσης της διαφημισης η εταιρια κυκλοφορει νεα τσιγαρα κατω απο την κλασσικη ετικετα Marlboro,απο την αλλη ομως φοβουμενη μην υποβαθμισει το κλασσικο πετυχημενο Marlboro,βγαζει προιοντα ήτε σε χαμηλωτερη τιμη αλλα και χαμηλοτερης κλασης(καπνος,pocket), ήτε αδικαιολογητα μετρια blend(Gold touch,Wides),ήτε καλα  χωρις προωθηση(blend 29),ητε πολυτελη τσιγαρα για ..... ανθρωπους που θελουν να κοψουν το καπνισμα,σαν τον ποιοτηκο "αερα" του Flavor Plus,τσιγαρο που θα ηταν ιδιαιτερα απολαυστικο αν εβγαινε σε αναλογιες πισσας και νικοτινης στο 10 και 1,0.
   Nεο Marlboro λοιπον στην Ελληνικη αγορα κοντα στο πνευμα των καιρων,στην μεσαια οικονομικη κατηγορια των 3,50 ευρω, το Marlboro Flavor Core. To μεγεθος του παρομοιο του Gold Touch,δυστυχως οχι με ασπρο φιλτρο.Αυτο που το διαφοροποιει απο τα προιοντα που αναφεραμε,ειναι πως το flavor core δεν ειναι προιον υποβαθμισμενης ποιοτητας,ουτε αποτυχημενο χαρμανι,αλλα βρησκεται πολυ κοντα στα στανταρ του κλασσικου Marlboro. Ξανθος καπνος,γλυκοπιοτο,μετριου βαρους,κανει ενα καπνισμα απολαυστικο χωρις φυσικα να ειναι και κατι το ιδιαιτερο. Ακαταλληλο παντως για καπνιστες που καπνιζουν γρηγορα,οπως εγω,αφου 2 λεπτα Maximum αρκουν για να τελειωσει το τσιγαρο.Καταλληλο για καπνιστες που καταπιεζονται στο εργασιακο τους περιβαλον και θελουν να κανουν ενα συντομα διαλειμμα. Με ξενισε παντως αρνητικα το διπλο χαρτακι πριν το φιλτρο.Δεν θεωρω πως ταιριαζει σε ενα τοσο κοντο και λεπτο τσιγαρο.
  Βαθμολογια 6+ στα 10
Ενδιαφερον θα ηταν να ψαχτει η Philip Morris Inc. και προς την δημιουργια ενος πολυτελους Marlboro,που θα ξεπερνα τα στανταρ και την τιμη του κλασσικου. Ειναι μια εταιρια που δεν εχει ασχοληθει σχεδον καθολου με αυτον τον τομεα,σε αντιθεση της Αμερικανικης Φιλιπ Μορρις,με την εξαιρεση του πολυ καλου Philip Morris Signature που ειχε βγει πιλοτικα πριν λιγα χρονια σε Ελλαδα και Ιταλια και δυστυχως απεσυρθει.

Treasurer Black-Treasurer Gold

 Μια πολυ ιδιαιτερη αναφορα αφου θα ασχοληθουμε με το Αγγλικο τσιγαρο Treasurer,που τυγχανει να ειναι το ακριβοτερο  στον κοσμο. Προιον της εταιρειας Chancellor Tobacco, το Treasurer κοστολογειται κοντα στις 33 λιρες(περιπου 40 Ευρω) για την μαυρη εκδοση και γυρω στις 29 λιρες για την χρυση.
   Ωμορφο μεταλικο πακετο,κυκλικου τυπου χωρις γωνιες, χαρμανι Virginia,χωρις προσθετα. Για καποιο λογο που δεν καταλαβαινω και οι δυο εκδοχες ανοικουν στην Light κατηγορια,αφου το Black εχει 0,6 νινοτινη και 9 πισσα,ενω το Gold 0,6 νικοτινη και 7 πισσα.. Καποια ιδιαιτερη διαφορα μεταξυ τους δεν ιφυσταται,περα των 4 λιρων διαφορα στην τιμη και του οτι το ενα ειναι τυλιγμενο σε μαυρο τσιγαροχαρτο, ενω το αλλο σε λευκο.
   Τσιγαρο ελαφρυ,με καλα(απλα καλα) ξανθα καπνα και κατι λιγα σκουπιδακια,που ειναι αδιανοητο να βρεις σε τσιγαρα σαν το Sobranie, ποσο μαλλον σε τσιγαρα των 40 ευρω. Η γευση ειναι μια αναμειξη του τωρινου Dunhill International και της Χρυσης Κασετινας,στο ελαφρυτερο.Τα αρωματα και πολυπλοκοτητα στην γευση ειναι αποντα. Το σιγουρο ειναι πως οκαπνος του ουτε σε ταξιδευει,ουτε σε μαγευει και αν βγαλεις το ομορφο πακετο και την αισθηση πολυτελειας που πιθανον να λειτουργει ως θετικη υποβολη(οπως οι χαντρες στους ιθαγενεις) στον καπνιστη,εχουμε να κανουμε με ενα καλουτσικο τσιγαρο σκετου Virginia,που εχει υπερκοστολογηθει αγρια. Επειδη μπορω να απαριθμησω 10-15 διεθνεις μαρκες που μου αρεσουν περισσοτερο απο το Treasurer,στο 1/8 της τιμης του, δεν μπορω παρα να βαθμολογησω αυτο το τσιγαρο με 5 στα 10.
Οποιος εχει την δυνατοτητα να το αγορασει,ας θεωρησει πως αγοραζει περισσοτερο την εμπειρια του να λεει πως καπνισε το ακριβοτερο τσιγαρο στον κοσμο,παρα κατι παραπανω

AKROPOLIS ex orient de luxe

 Γερμανικος καπνος της Planta με πολυ Ελλαδα μεσα του,οχι μονο λογο ονοματος,αλλα και λογο περιεχομένου. Ο AKROPOLIS κυκλοφορει σε μεταλικο κουτι των 50γρ με τρεχουσα τιμη τα 6,75 Ευρω.Το κουτι διευκρινιζει πως ειναι καπνος για τσιγαρο και για πιπα,ενω στα πλαγια υπαρχει η επιγραφη 50gr Pipe Tobacco. Ανοιγοντας το κουτι ενα χαρτακι επεξηγει πως ο καπνος ειναι ενα μειγμα Ελληνικων ανατολικων και Βιρτζινια με μια μικρη δοση καπνων τυπου Kentucky. Ο καπνος ειναι αριστα ψιλοκομμενος(αρα για καταλληλος για στριφτο),ξανθος,με σχεδον ουτε ενα σκουπιδακι μεσα του και εμφανως πρωτοκλασατος. Ενα αλλο χαρακτηριστηκο του ομως,ειναι πως ειναι υπερβολικα ποτισμενος(αρα καταλληλος και για πιπα) με ενα απαισιο αρωμα μαλλον .... μελι.
   Καπου εκει ξεκινησε η οδυσσεια του καπνισματος του, αρχικα με Ριζλα γαλαζιο,μετα με Smoking γαλαζιο και τελος με Σιγαροχαρτον Καπνοπαραγωγων που ειναι  το καλυτερο χαρτακι που εχω δοκιμασει. Τσιγαρο βαρυ εως σκληρο,οπου το αρωμα των ανατολικων εχει χαθει σε αυτο του μελιου,τα Κεντακυ δεν γινονται αισθητα,  το μονο που νοιωθεις τελικα ειναι βιρτζινια με.... μελι. Εκανα το λαθος και καπνισα αρκετα με αποτελεσμα το πρωι να ξυπνησω με εναν αισθητο πονολαιμο,που ευτυχως ξεπερασα με δυο διπλους Ελληνικους καφεδες και ενα πακετο Excellence.Οι αλλοι δυο φιλοι που αγορασαν το συγκεκρημενο προιον ηταν λιγοτερο τυχεροι,αφου η γιορτινη φαρυγγιτιδα τους εστειλε αδιαβαστους.
 Τελικα τι φταιει με αυτον τον καπνο,ειναι κακης ποιοτητας; Αναμφιβολα οχι,το αντιθετο τα καπνα του ειναι αριστα. Αυτος που πρεπει να κατηγορηθει ή να συνταξιοδοτηθει ειναι ο blender που εφτιαξε εναν καπνο ερμαφροδιτο και τον κατεστρεψε με ενα βλακωδες ποτισμα,ενω ανετα θα μπορουσε να σταθει και μονος του,χωρις προσθετα.
   Οποιος τον αγορασει,ας τον καπνισει χαλαρα,στην διαρκεια 4-5 εβδομαδων,αφου ενα απο τα θετικα του, ειναι πως στο μεταλλικο κουτι αλλοιωνεται ελαχιστα απο τον χρονο.

Βαθμολογια: 5 στα 10

Javaanse Jongens Classic

 Καλα Χριστουγεννα σε ολους.
   Για αυτον τον Ολλανδικο additive free καπνο με το περιεργο ονομα,τουλαχιστον 5-6 αναγνωστες του blog μου ειχαν υποδειξει πως πρεπει να τον δοκιμασω. Προιον της  Theodorus Niemeyer(Craven), που  περασε στην ιδιοκτησια της ΒΑΤ, εχει μεγαλη επιτυχια στην Ολλανδια και την Γερμανια. Οι παραλλαγες της μαρκας ειναι 5 αναλογα με το βαρος.Εγω καπνισα τον Classic που σημαινει πως υπαρχουν δυο δυνατοτερες και δυο απαλοτερες εκδοχες. Το χαρμανι ειναι ανακατεμα καλων ξανθων και σκουρων καπνων,με αποτελεσμα να εχουμε ενα καπνο διχρωμο. Παντως η χαρακτηριστικη (και αντιπαθητικη) μυρωδια των Kentucky,δοξα τον Θεο απουσιαζει. Η πρωτη αισθηση οταν ανοιξα την καπνοσακουλα ηταν απογοητευση:απο το αθλιο Ολλανδικο κοψιμο με τα πολλα κοτσανια και τα ατελειωτα σκουπιδια,δεν γλυτωσε ουτε αυτη η μαρκα. Η συνεχεια παντως αποδειχθηκε καλυτερη: Ο Javaanse ευτυχως,περα της οπτικης συγγενειας με DRUM και Van NELLE δεν ειχε  γευστικη ταυτιση μαζι τους. Φτιαχνει ενα γλυκοπιοτο και ηπιο τσιγαρο,στο καταλληλο βαρος,που αρεσει αν και δεν ενθουσιαζει. Επισης καθεται μια χαρα στον λαιμο,ενω ειναι μεγαλο συν πως δεν εχει και καθολου προσθετα. Αν ηταν να τον παρομιασω με ενα ετοιμο τσιγαρο,αυτο θα ηταν το Marlboro.
   Δεν θα επιδιωξω να ξανακαπνισω τον Javaanse,αλλα θα τον τιμησω με χαρα αν τυχει να ξαναβρεθει στα χερια μου. Με διαφορα ο καλυτερος Halfsware που εχω καπνισει, για αυτο και δικαια τον βαθμολογω με ενα 7 στα 10.

NAT SHERMAN FANTASIA VS SOBRANIE COCKTAIL και NAT SHERMAN MCD

 Απο τον φιλο του blog Frutopia, ελαβα την παρακατω τσιγαροκριτικη και την αναδημοσιευω:

Τέλεια!!!Καιρό ήθελα να κάνω μια μικρή σύγκριση παρόμοιον και εξίσου πολυτελών τσιγάρων. Nat Sherman Fantasia vs Sobranie cocktails. Κριτική για τα Sobranie έχει γίνει και είναι περισσότερο έυκολο να βρεθούν στην Ευρώπη. Θα αναφερθώ στα Nat Sherman Fantasia. Αγορασμένα από Nevada USA. Τα τσιγάρα(101mm) πλασάρονται σαν Lights αλλά διαφέρουν πάρα πολύ από τα τσιγάρα lights που κυκλοφορούν στην Ελληνική αγορά. Άνάβω το τσιγάρο και η πρώτη ρουφηξιά είναι αέρας..ευτυχώς με τη δεύτερη καταλαβαίνεις την ποιότητα.Μυρωδιά, καύση αργή, 10 λεπτά για να καπνίσεις ένα Light τσιγάρο..και όμως το απολαμβάνεις..συνεχίζοντας το κάπνισμα καταλαβαίνεις γιατί πληρώνεις τόσα πολλά λεφτά για το πακέτο. Εξαίσιο άρωμα, τέλεια μυρωδιά, ποιοτικός καπνός..δε θέλεις να τελειώσει. Χρωματιστά τσιγαρόχαρτα, κλασσάτο πακέτο χωρίς μηνύματα περί καρκίνου και όλα τα σχετικά, εκτός απο ένα μικρό σημείωμα στα πλάγια. Το φίλτρο έιναι τύποθ άνθρακα.Αμερικάνικα τσιγάρα απο ένα οίκο με όνομα από το 1930. ΄Χωρίς πρόσθετα φυσικά!!!Δε θέλεις να καπνίσεις για τα επόμενα λεπτά, το απολαμβάνεις. Nat sherman ή Sobranie. Δύσκολο, τέλειος καπνός, αλλά θα έλεγα στις μικρές λεπτομέρεις το πρώτο.Άμα θα βαθμολογούσα είναι 9,75 και 9.50 αντίστοιχα.

Nat Sherman MCD(101mm). 100% χωρίς πρόσθετα. Καφέ τσιγαρόχαρτο τύπου maduro γλυκό. Αργή καύση κάνεις περίπου 15 λεπτά να το καπνίσεις.Τσιγάρο όχι για κάθε μέρα.Πρέπει σε αρέσει το είδος αλλιώς μην το κάνεις.Τέλειος καπνός, δεν πειράζει το λαιμό, δυνατό, μεστό, μυρωδάτο. Ωραίο με σκολάτα. κονιάκ και τα σχετικά. Τσιγάρα τύπου Μore θα τα βλέπεις μετά το κάπνισμα του συγκεκριμένου και θα φεύγεις μακριά. Το πιο δημοφιλές και το πρώτο τσιγάρο με φίλτρο της εταιρίας αυτής. Βαθμολογία για το είδος του 9/10.

  

 οποιος φιλος επιθυμει να γραψει κατι αναλογο,για τσιγαρα που δεν αναφερονται ηδη στο blog και θεωρει πως αξιζουν σχολιασμου,ας μου στειλει την κριτικη του στο Psychonaut1@hotmail.com.

PRINCE Express

 Δεν ξερω αν η ΒΑΤ αλλαξε ιδιοκτησιακο καθεστος ή διευθυνων συμβουλο, παντως ειναι η καπνοβιομηχανια που κανει αλματα τον τελευταιο καιρο, μελετωντας τις ιδιομορφιες της καθε χωρας που δραστηριοποιηται ξεχωριστα. Νεο σημα της ΒΑΤ το Prince Express, ενα τσιγαρο σε μαλακο πακετο ιδιο με το κανονικο Prince,που παραπεμπει καπως οπτικα και στο Gauloises Brunes. Κοντοχοντρο τσιγαρο,με την κανονικη ποσοτητα καπνου και ενα πολυ μικρο,μισο απο τα κανονικα, φιλτρο,επισης βραδυκαυστο,με την κλασσικη γευση της μαρκας. Νικοτινη 1,0 και Πισσα 10 και εδω ειναι και ολη η ουσια του Prince Express : Δεν θεωρω πως ειναι ενα τσιγαρο που προσφερει λιγοτερο καπνο σε φτηνη τιμη ή ενα γρηγορο καπνισμα στην εποχη των αντικαπνιστικων απαγορευσεων. Το Prince Express ειναι ΒΑΡΥ και ερχεται να καλυψει το κενο που αφησε το ιδιο το Prince σε κοσμο που το καπνισε ή το καπνιζει χρονια και πλεον θεωρει πως η μαρκα αυτη εγινε "αερας". Ειναι νομιζω ενας εξυπνος τροπος να ξεπεραστει ο ηλιθιος νομος του δημοκρατικου οργανισμου που ονομαζεται ΕΕ και καταντησε ολα τα τσιγαρα Light.
  Το Prince Express πλεον  κυκλοφορει με Πολωνικο barcode(59) και απο οτι φαινεται η παραγωγη του σηματος θα μεταφερθει ολοκληρωτικα απο την Δανια στην Πολωνια μεσα στο 2011.
  Βαθμολογια 5-5,5 στα 10 για τα γουστα μου, αν και νομιζω πως θα το απολαυσει κοσμος που αρεσκεται στα σκληρα τσιγαρα. 
  Αν με διαβαζουν οι ανθρωποι της ΒΑΤ,ας βρουν ενα τροπο να καλυψουν το κενο που αφησε και το παλιο Dunhill International.

22 King Size

 Ενα απο τα πιο ιστορικα Ελληνικα τσιγαρα,με τουλαχιστον 60 χρονια παρουσιας ειναι το 22, αλλωτε 22 αντινικοτ.Προιον της  καπνοβιομηχανιας της Θηβας, "Γεωργιαδης" και πολυ μικρη παρουσια τις τελευταιες δεκαετιες. Οι περισσοτεροι καπνιστες δεν γνωριζουν καν την υπαρξη του. Το 22 με φιλτρο πρωτολανσαριστηκε την δεκαετια του 60,ως ελαφρυ τσιγαρο πολυτελειας(ο τοτε Βασιλιας Κωνσταντινος καπνιζε 22),μαλιστα ακομα εχει μεινει η επιγραφη "υπερπολυτελειας" στα πλαγια του πακετου,που φυσικα δεν ανταποκρινεται στην πραγματικοτητα.Τις επομενες δεκαετιες το 22 εχανε σιγα-σιγα την δυναμικη του και μετα το τελος της δεκαετιας του 90,επαψα να βλεπω ανθρωπους να το καπνιζουν. Την πρωτη φορα παντως που το δοκιμασα,μαλλον το 97,μου ειχε κανει εντυπωση περα απο τις περιεργες τιμες πισσας και νικοτινης,η πικρη του γευση.
 Το ξανακαπνισα προ διετιας. 10 πισσα και 0,4 νικοτινη. Ανατολικο χαρμανι κακιστης ποιοτητας και τιμη τοτε 2,20(ενας φιλος μου ειπε πως σημερα κανει 3,50. Δυσκολευομαι να το πιστεψω). Οσο και να θελω να στηριξω μια επαρχιακη Ελληνικη επιχειρηση,δεν μπορω να βρω κατι καλο να πω για το προιον της,περα του ομορφου παλιομοδιτικου πακετου του. Παντως οσοι δεν το εχουν δοκιμασει,ας το καπνισουν για μια φορα,ετσι για την εμπειρια.
    Λιγα λογια για την εταιρεια Γεωργιαδης: Σελιδα στο Ιντερνετ δεν υπαρχει και δεν μπορεις να βρεις σχεδον τιποτα για αυτη. Το 94 διεκοψε την συνεργασια με την τοτε Ροθμανς και συνεργαζοτανε εποχιακα με την Ελληνικη ακομα Παπαστρατος,οπου επερνε φασον παραγγελειες σε περιοδους αυξημενων πωλησεων. Προσωπικα θυμαμαι μια προσπαθεια που εκανε να ξαναμπει στην αγορα,με τα τσιγαρα MG στην τιμη του 1 ευρω-25 τσιγαρα,πριν μερικα χρονια. Δεν γνωριζω πως καταφερνει να επιβιωνει, αν απασχολει προσωπικο και τι μελλον εχει.
  Δεν θα βαθμολογησω καθολου το 22,απο αγαπη και σεβασμο στην Ελληνικη επιχειριση.