Καπνος Cooper

 Απο τον φιλο του blog Johnny πηρα την παρακατω κριτικη για τον καπνο cooper. Την δημοσιευω ξεχωριστα μια και δεν εχω δυνατοτητα να βρω αυτο το προιον,αλλα θεωρω πως αξιζει να εχει την γωνια του,αφου ειναι ο πρωτος καπνος που κυκλοφορησε στην αγορα και μολις ο δευτερος Ελληνικης παραγωγης:
Καλημέρα παιδες ,
λοιπον εχουμε και λεμε περι του καπνου κουπερ : 1.τον θυμομουνα λιγοτερο υγρο σε σχεση με τους αλλους αλλα αυτη τη φορα που τον δοκιμασα ,τιμη 6€ ,ηταν θεοξερος ,πιο ξερος και απο τα βιομηχανικα τσιγαρα ,η αψαδα των μπερλεϋ (που θυμιζε και λιγο απο λακυ ,δεν υπαρχει πλεον ,ισως να παιζουν πιο πολλα βιρτζινια(δεν μου άρεσε)
2.πολλα κοτσανια πααααααρα πολλα κοτσανια με ενα που βρηκα εφτιαχνες και βραχιολι
3.η γευση του με χοντρα και μεσαια χαρτακια ειναι σαν να καπνιζεις τσιγαρο κουπερ (γευση? ,αμυδρη γευση απο κετσαπ),ενω με τα λεπτα εχει ωραια γευση ,δεν πιανεις τη νοτα του κετσαπ(τον καπνισα με 3 διαφορετικα ειδη χαρτιου ινδικης κανναβης+το ψιλο το ελληνικο καπνοπαραγωγών και με φιλτρακια ανθρακα 6mm
4.τουλαχιστον το 1/3 του καπνου καταληγει να ειναι σκετο τριμα , αλλοιωνεται η γευση του κατα πολυ και δυσκολευει στο στριψιμο.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ:ΜΟΝΟΔΙΑΣΤΑΤΗ ΚΟΥΡΑΣΤΙΚΗ ΓΕΥΣΗ ,ΔΕΝ ΑΞΙΖΕΙ ΓΙΑ ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΠΝΙΣΜΑ , ΑΝ ΗΤΑΝ ΝΑ ΤΟΥ ΒΑΛΩ ΒΑΘΜΟ ΜΟΝΟ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΟ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΘΑ ΤΟΥ ΕΒΑΖΑ ΕΝΑ 5.5 ΛΙΑΝ ΕΠΙΕΙΚΩΣ 

Classic Papastratos

 Eνα πολυ συμπαθητικο τσιγαρο,με ιστορια τριαντα περιπου χρόνων,το αλλωτε Classic Lights του Παπαστρατου,με οχι αδικα, σταθερα καλες πωλησεις. Το τσιγαρο αυτο ήταν μια προσπαθεια για ενα ημιανατολικο χαρμανι στην Light κατηγορια. Το αποτελεσμα καθολου κακο,αφου εχουμε ενα τσιγαρο της μεσαιας οικονομικης κλασης,ανταξιο των τσιγαρων της υψηλης οικονομικης κλασης. Γευση ουδετερη,απαλη και πιπερατη αλλα οχι ιδιαιτερα πλουσια,χωρις το καψιμο ή τον πονολαιμο των φθηνων τσιγαρων,,το Classic ξεχωριζει ως ενα value for money τσιγαρο της αγορας. Απλοικο σχεδον αδειο πακετο. οι παλιοι καπνιστες θα θυμουνται πως στη δεξια πλευρα κατω, ειχε το σημα του Ασσου.
   Αν ισχυουν αυτα που δημοσιευει η Φιλιπ Μορρις για τα τσιγαρα της,ειναι μια μαρκα με ελαχιστα προσθετα,κατι που προσμετρατε στα θετικα.
 Το Classic Papastratos ειναι European Blend(Virginia-ανατολικα),αν αληθευουν τα στοιχεια που βρηκα σε μια εργασια στο διαδυκτιο για την καπνοβιομηχανια Παπαστρατος και τα σηματα της.Κυκλοφορει σε δυο ακομα ελαφρυτερες American Blend εκδοχες,το γαλαζιο(ultra) και το χρυσο(ultra 1),απο τις οποιες καπνισα μονο το γαλαζιο στην τρακα.Αυτο που μου εκανε εντυπωση,ηταν η αρκετα γεματη γευση για ενα τσιγαρο στα 3mg,παντως δεν μπορω να εχω σοβαρη αποψη για τα δυο απαλοτερα αδερφακια του Classic Lights και δεν νομιζω να αποκτησω,αφου δεν ενδιαφερομαι για τοσο ελαφρια τσιγαρα.

Βαθμολογια 7 στα 10

ASTOR

 Σημερα θα παρουσιασουμε ενα απο τα πιο ιστορικα τσιγαρα που κυκλοφορουν στην Ελλαδα, το ASTOR. H μαρκα αυτη ηταν το πρωτο ξενο τσιγαρο που παραχθηκε στην χωρα μας,μετα απο συμφωνια της Παπαστρατος με την ΔυτικοΓερμανικη Reemtsma στα μεσα του 60. Το Astor ανοιξε τον δρομο για μια μακροχρονια συνεργασια της Ελληνικης καπνοβιομηχανιας με ξενους οικους,αφου ακολουθησαν τα Marlboro,Camel,Winston,Rothmans,Kent,R1,Pall Mall κ.λ.π. που για ενα ή για πολλα φεγγαρια κατασκευαστηκαν στην χωρα μας,εφεραν τελικα το αποτελεσμα η Ελληνικη καπνοβιομηχανια να εξαρταται ολο και περισσοτερο απο την ξενη και σχεδον νομοτελειακα η αλλωτε πρωτοπορος της αγορας μας Κερανης να μην υπαρχει σημερα και η μετεπειτα πρωτοπορος Παπαστρατος να ειναι θυγατρικη πολυεθνικης.
      Ξαναγυρναμε στο Astor που μαζι με το Παλλας αποτελεσαν τα δυο μαζικα αριστοκρατικα τσιγαρα της εποχης,για να φτασει σιγα-σιγα στην φθορα και τελικα εν ετη 2011 να ειναι αποριας αξιο πως η Imperial Tobacco μπαινει στην διαδικασια να το εισαγει. Το Αstor παντως δεν ειναι καθολου κακο τσιγαρο, το αντιθετο μαλιστα,κρατησε το χαρακτηριστηκο του πλουσιου και ταυτοχρονα απαλου τσιγαρου,που ειχαν τα ακριβα σηματα του παρελθοντως και μπορει οι τιμες πισσας και νικοτινης να μην ειναι στο 16 και 1,1(ωραιες εποχες) οπως οταν το πρωτοδοκιμασα,αλλα στο μιζερο 0,8 και 10, ομως ειναι ενα απο τα λιγα τσιγαρα που εχουν καπως εντονη γευση και δεν τα λες αερα κοπανιστο.
  Απο την αλλη και για να τα λεμε ολα, η συμπαθητικη γευση του Astor ως ενα σημειο οφειλεται στα αφθονα αρωματα που εχει ριξει ο blender,παρα στα καλα καπνα,ενω το μπαφιασμα που σου προκαλει αν καπνισεις αρκετα,ειναι μοναδικο.
Χαρακτηριστηκο του Αstor το ιδιαιτερο καφεκοκκινο φιλτρο του.
Δικαια παντως περνει ενα 6,5 στα 10

MG GOLD

 Ειχαμε κανει αναφορα στην μικροτερη καπνοβιομηχανια της χωρας μας,την Γεωργιαδης και πιστευα πως η επομενη φορα που θα ξανασχολουμουνα θα ηταν οταν θα επεφταν οι τιτλοι τελους της.Ειδικα μετα την τοποθετηση του ουσιαστικα μοναδικου τσιγαρου της,του 22,στην τιμη των 3,50 απο τα 2 Ευρω,την οποια εξελαβα ως κινηση "παραδοσης".
  Να που η Ελληνικη καπνοβιομηχανια της Θηβας μας εξεπληξε ευχαριστα και προσπαθει να ξαναβρει μια θεση στον ήλιο,με ενα νεο προιον το MG Gold,το οποιο μαλιστα καταφερε να εχει μια αρκετα καλη διανομη,ωστε να ειναι ευκολα προσβασιμο στον Ελληνα καπνιστη.Προσωπικα το βρηκα ανετα,στο πρωτο μικρο ψιλικατζιδικο που το ζητησα,αν και οπως μου ειπε η ιδιοκτητρια ειμαι ο πρωτος που το αγοραζω. Εξυπνη η κινηση της Γεωργιαδης να δωσει υψηλοτατο ποσοστο κερδους στον περιπτερα,ετσι ωστε να μπει στην διαδικασια να το προωθησει.
   Καλουτσικο πακετο,ελαφρως ρετρο,αλλα καλαισθητο στα προτυπα του 22,χρυσο δακτυλιδι πριν το φιλτρο που παραπεμπει στο παλιο Rothmans International. Αναλογιες περιεργες : 0,6 νικοτινη και 10 πισσα. Τιμη,μολις 2,60 υποθετω με την τελευταια αυξηση μαζι. Χαρμανι American Blend,ενω για καποιο λογο η βιομηχανια επελεξε το Made in EU,απο το περηφανο Made in Greece,πραγμα που πρεπει μαλλον να αναθεωρησει αν φτιαχνει το προιον στην Ελλαδα.
   Ειχα αρνητικη προδιαθεση,κρινοντας απο τα αλλα προιοντα της εταιριας καθως και του αθλιοτατου ΜG 25 που ειχα δοκιμασει παλαιοτερα,αλλα και λογο της αποστροφης μου προς τα φθηνα τσιγαρα,περα των παραδοσιακων ανατολικων. Μπηκα στην διαδικασια να το δοκιμασω,περισσοτερο γιατι θελησα να στηριξω τον παραγωγο με την αγορα ενος πακετου,αλλα και γιατι ηθελα να κανω ενα αφιερωμα σε αυτο το τσιγαρο,αν και γενικα δεν ασχολουμαι με φθηνα,περα αυτων που εχουν καποια ιστορια. Λοιπον με δυο κουβεντες: το MG Gold καπνιζεται! Ηταν καλυτερο(ή λιγοτερο κακο) απο οτι περιμενα και  καλυτερο των τσιγαρων τυπου LM,Pall Mall,Next κ.λ.π. Η γευση μου θυμισε πολυ American Blend του Κερανη,ενω κινηται καπου ενδιαμεσα στο Full Flavor και το Light τσιγαρο. Αφηνει ενα μικρο καψιμο στον λαιμο,πραγμα αναμενομενο αφου δεν ειναι ουτε George Karelias Excellence,ουτε Dunhill,ουτε Davidoff. Για τον σκοπο και την τιμη που βγηκε,νομιζω πως το παλευει και δικαιουται μια θεση στην αγορα.
   Ελπιζω το MG GOLD να ξαναβαλει την καπνοβιομηχανια Γεωργιαδη στο παιχνιδι και αργοτερα να δουμε και ενα Premium τσιγαρο απο αυτην. Καθε αρχη και δυσκολη.

Drum Natural Flavour

 Μετα απο ενα σορο καπνων με αδικαιολογητη χρηση προσθετων και αρωματων,επιτελους εχουμε τον πρωτο additive free καπνο στην αγορα! Δυστυχως ο καπνος αυτος ειναι Drum και κινηται στα γνωστα γευστικα , προσωπικα καθολου αρεστα στανταρ του σηματος αυτου,αλλα και των Ολλανδικων καπνων εν γενη. Προσωπικα περιμενα κατι παρεμφερες του συμπαθεστατου Javaansee. Εδω εχουμε εναν καπνο στο κλασσικο μειγμα Virginia-Kentucky,εμπειρικα κρινοντας θεωρω οχι στις αναλογιες 50-50,αλλα με τα Virginia να συμμετεχουν τουλαχιστον στο 60 με 70 %.Τα σκουπιδακια ειναι σε ανεκτο επιπεδο για καπνο αυτου του τυπου. Η γευση ειναι περιπου σαν ενας ηπιος Drum Original ενω αφηνει και ενα καψιμο στον λαιμο.
   Δεν εχω να γραψω κατι παραπανω.Αδιαφορος καπνος που δεν θα ξαναεπιδιωξω να καπνισω και πιθανοτατα τα 3/4 της σακουλας που περισεψαν,θα ενισχυσουν καποιον απο τα εκατομυρια των συμπατριωτων μας που την βγαζουν δυσκολα αυτη την περιοδο. Το μονο θετικο που μπορω να δω,ειναι πως ο Drum Natural ισως ανοιξει ενα κυκλο κυκλοφοριας καπνων με λιγοτερα η καθολου αρωματα.

Marlboro Core Flavor

  Ενα ακομα καινουργιο προιον που βγαζει η Philip Morris κατω απο το ονομα Marlboro,μετα απο μια σειρα τσιγάρων που κυκλοφορησε τα τελευταια χρονια(Flavor Plus,Filter Plus,Wides,Blend 29,Gold touch,Gold Advanced,Intense,Rolling tobacco,Pocket,slims κ.λ.π.) με κοινο χαρακτηριστηκο την μικροτερη ή μεγαλυτερη αποτυχια τους. Το γεγονος αυτο δεν το βρησκω ιδιαιτερα παραλογο,σχεδον θεωρω την αποτυχια προδιαγεγραμενη,αφου ναι μεν λογο της απαγορευσης της διαφημισης η εταιρια κυκλοφορει νεα τσιγαρα κατω απο την κλασσικη ετικετα Marlboro,απο την αλλη ομως φοβουμενη μην υποβαθμισει το κλασσικο πετυχημενο Marlboro,βγαζει προιοντα ήτε σε χαμηλωτερη τιμη αλλα και χαμηλοτερης κλασης(καπνος,pocket), ήτε αδικαιολογητα μετρια blend(Gold touch,Wides),ήτε καλα  χωρις προωθηση(blend 29),ητε πολυτελη τσιγαρα για ..... ανθρωπους που θελουν να κοψουν το καπνισμα,σαν τον ποιοτηκο "αερα" του Flavor Plus,τσιγαρο που θα ηταν ιδιαιτερα απολαυστικο αν εβγαινε σε αναλογιες πισσας και νικοτινης στο 10 και 1,0.
   Nεο Marlboro λοιπον στην Ελληνικη αγορα κοντα στο πνευμα των καιρων,στην μεσαια οικονομικη κατηγορια των 3,50 ευρω, το Marlboro Flavor Core. To μεγεθος του παρομοιο του Gold Touch,δυστυχως οχι με ασπρο φιλτρο.Αυτο που το διαφοροποιει απο τα προιοντα που αναφεραμε,ειναι πως το flavor core δεν ειναι προιον υποβαθμισμενης ποιοτητας,ουτε αποτυχημενο χαρμανι,αλλα βρησκεται πολυ κοντα στα στανταρ του κλασσικου Marlboro. Ξανθος καπνος,γλυκοπιοτο,μετριου βαρους,κανει ενα καπνισμα απολαυστικο χωρις φυσικα να ειναι και κατι το ιδιαιτερο. Ακαταλληλο παντως για καπνιστες που καπνιζουν γρηγορα,οπως εγω,αφου 2 λεπτα Maximum αρκουν για να τελειωσει το τσιγαρο.Καταλληλο για καπνιστες που καταπιεζονται στο εργασιακο τους περιβαλον και θελουν να κανουν ενα συντομα διαλειμμα. Με ξενισε παντως αρνητικα το διπλο χαρτακι πριν το φιλτρο.Δεν θεωρω πως ταιριαζει σε ενα τοσο κοντο και λεπτο τσιγαρο.
  Βαθμολογια 6+ στα 10
Ενδιαφερον θα ηταν να ψαχτει η Philip Morris Inc. και προς την δημιουργια ενος πολυτελους Marlboro,που θα ξεπερνα τα στανταρ και την τιμη του κλασσικου. Ειναι μια εταιρια που δεν εχει ασχοληθει σχεδον καθολου με αυτον τον τομεα,σε αντιθεση της Αμερικανικης Φιλιπ Μορρις,με την εξαιρεση του πολυ καλου Philip Morris Signature που ειχε βγει πιλοτικα πριν λιγα χρονια σε Ελλαδα και Ιταλια και δυστυχως απεσυρθει.

Treasurer Black-Treasurer Gold

 Μια πολυ ιδιαιτερη αναφορα αφου θα ασχοληθουμε με το Αγγλικο τσιγαρο Treasurer,που τυγχανει να ειναι το ακριβοτερο  στον κοσμο. Προιον της εταιρειας Chancellor Tobacco, το Treasurer κοστολογειται κοντα στις 33 λιρες(περιπου 40 Ευρω) για την μαυρη εκδοση και γυρω στις 29 λιρες για την χρυση.
   Ωμορφο μεταλικο πακετο,κυκλικου τυπου χωρις γωνιες, χαρμανι Virginia,χωρις προσθετα. Για καποιο λογο που δεν καταλαβαινω και οι δυο εκδοχες ανοικουν στην Light κατηγορια,αφου το Black εχει 0,6 νινοτινη και 9 πισσα,ενω το Gold 0,6 νικοτινη και 7 πισσα.. Καποια ιδιαιτερη διαφορα μεταξυ τους δεν ιφυσταται,περα των 4 λιρων διαφορα στην τιμη και του οτι το ενα ειναι τυλιγμενο σε μαυρο τσιγαροχαρτο, ενω το αλλο σε λευκο.
   Τσιγαρο ελαφρυ,με καλα(απλα καλα) ξανθα καπνα και κατι λιγα σκουπιδακια,που ειναι αδιανοητο να βρεις σε τσιγαρα σαν το Sobranie, ποσο μαλλον σε τσιγαρα των 40 ευρω. Η γευση ειναι μια αναμειξη του τωρινου Dunhill International και της Χρυσης Κασετινας,στο ελαφρυτερο.Τα αρωματα και πολυπλοκοτητα στην γευση ειναι αποντα. Το σιγουρο ειναι πως οκαπνος του ουτε σε ταξιδευει,ουτε σε μαγευει και αν βγαλεις το ομορφο πακετο και την αισθηση πολυτελειας που πιθανον να λειτουργει ως θετικη υποβολη(οπως οι χαντρες στους ιθαγενεις) στον καπνιστη,εχουμε να κανουμε με ενα καλουτσικο τσιγαρο σκετου Virginia,που εχει υπερκοστολογηθει αγρια. Επειδη μπορω να απαριθμησω 10-15 διεθνεις μαρκες που μου αρεσουν περισσοτερο απο το Treasurer,στο 1/8 της τιμης του, δεν μπορω παρα να βαθμολογησω αυτο το τσιγαρο με 5 στα 10.
Οποιος εχει την δυνατοτητα να το αγορασει,ας θεωρησει πως αγοραζει περισσοτερο την εμπειρια του να λεει πως καπνισε το ακριβοτερο τσιγαρο στον κοσμο,παρα κατι παραπανω